งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาผลของการเรียนผ่านเว็บแบบซิงโครนัสและอซิงโครนัสในการเรียนการสอนแบบเน้นงาน ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษของนิสิตระดับปริญญาตรี ที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ การสอนแบบเน้นงานในการวิจัยนี้ใช้งาน 2 แบบคือ แบบคอนเวอร์เจนและแบบไดเวอร์เจน การทดลองทำในภาคการศึกษาต้นปีการศึกษา 2548 กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตที่ลงทะเบียนเรียนวิชา "ภาษาอังกฤษสำหรับพนักงานภาคพื้นและพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน" ที่วิทยาเขตบางเขนและวิทยาเขตกำแพงแสน จำนวน102 คน นิสิตทั้งหมดถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่มในจำนวนที่เท่าๆ กัน โดยวิธีแบ่งแบบจับคู่เข้ากลุ่มทดลอง จากนั้นสุ่มกลุ่มตัวอย่างทั้ง 2 กลุ่มเข้ากลุ่มทดลอง กลุ่มที่หนึ่งได้รับงานแบบคอนเวอร์เจน กลุ่มที่สองได้รับงานแบบไดเวอร์เจน การทดลองเป็นแบบวัดซ้ำในการสอนผ่านเว็บแบบซิงโครนัสและอซิงโครนัส ข้อมูลที่ได้นำมาวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบสองทางแบบวัดซ้ำที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ผลการวิจัยพบว่าผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนิสิตที่ได้รับงานต่างกันไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ แต่พบว่าสัมฤทธิ์ผลทางการเรียนแบบซิงโครนัสดีกว่าผลการเรียนแบบอซิงโครนัสที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 นอกจากนี้ไม่พบปฏิสัมพันธ์ร่วมระหว่างการเรียนแบบเน้นงานและการเรียนผ่านเว็บต่อคะแนนสัมฤทธิ์ผลทางการเรียนภาษาอังกฤษ