ปัจจุบันนี้ได้มีการค้นพบยาหลายชนิดปะปนอยู่ในแหล่งน้ำต่างๆ เช่น แม่น้ำทะเลสาบและน้ำใต้ดินจึงทำให้เกิดการตื่นตัวในการศึกษาการดูดซับและการเคลื่อนที่ของยาในสิ่งแวดล้อมใต้ดิน ในครั้งนี้ได้ทำการศึกษาการดูดซับของยาสี่ชนิดที่มีคุณสมบัติต่างๆ กันได้แก่ อะซิตาไมโนเฟน (ยาแก้ปวด), 17แอลฟา-เอทินิล เอสทราไดอัล (ฮอร์โมนสังเคราะห์),นาลิดิซิก แอซิด (ยาปฏิชีวนะ) นอฟลอกซาซิน (ยาปฏิชีวนะ) กับซิลิกา อลูมินา และพอราแพค พีนอกจากนี้ยังได้ทำการศึกษาการดูดซับภายใต้การเปลี่ยนแปลงความเป็นกรด-ด่าง ในช่วงpH 4 ถึง pH 9 ดังนั้นการดูดซับของยาเหล่านี้ได้ถูกศึกษาอย่างเป็นระบบ อีกทั้งความรู้พื้นฐานนี้ได้ถูกนำไปขยายต่อ ในการศึกษาการดูดซับและการเคลื่อนที่ของยาในคอลัมภ์โดยใช้ตะกอนจากชั้นน้ำใต้ดินระดับตื้นในภาคกลางของประเทศไทย จากการทดลองพบว่าลักษณะการเคลื่อนที่ผ่านคอลัมภ์ ของนาลิดิซิก แอซิด และ 17แอลฟา-เอทินิล เอสทราไดอัล นั้นมีลักษณะที่เด่นชัดคือ เป็นแบบการเคลื่อนที่แบบไม่อยู่ในภาวะสมดุลอันเกิดจากการดูดซับโมเดล UFBTC ซึ่งเป็นแบบจำลองการเคลื่อนที่ของสารชนิดหนึ่งมิติได้ถูกนำมาใช้ประกอบกับข้อมูลที่ได้จากการศึกษาการดูดซับขั้นต้นทำให้ได้ค่าความหน่วงต่อการไหล และได้ทำการเปรียบเทียบค่าความหน่วงต่อการไหลของสารในคอลัมภ์ กับค่าความหน่วงต่อการไหลที่ได้จากการประเมินโดยใช้ข้อมูลที่ได้ จากการศึกษาการดูดซับแบบแบซ ในท้ายสุดได้ทำการศึกษาการดูดซับของยากับตะกอนใต้ดินที่ได้จากหลุมเจาะสำรวจ 3 แห่งในพื้นที่ต้นน้ำบาดาลบริเวณภาคกลางของประเทศไทย โดยตะกอนที่ใช้ในการศึกษามีคุณสมบัติของพื้นผิว (การแลกเปลี่ยนประจุ)และปริมาณคาร์บอนจากสารอินทรีย์ที่แตกต่างกัน ผลจากการศึกษาได้นำมาเปรียบเทียบกับยาฆ่าแมลงซึ่งเป็นสารปนเปื้อนที่รู้จักกันเป็นอย่างดี