การศึกษาการประเมินผลกระทบด้านสุขภาพชนิดเรื้อรังของมลพิษในอากาศที่มีต่อเด็กอายุ 10 ถึง 15 ปีนั้น ได้ทำการตรวจสมรรถภาพปอดด้วย Spirometry และประเมินอาการของระบบทางเดินหายใจโดยใช้แบบสอบถามของ American Thoracic Society Division of LungDiseases (ATS-DLD-78-C) ในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงเดือนสิงหาคม 2547 ทั้งนี้ผลกระทบของพื้นที่ที่อยู่อาศัยได้นำมาวิเคราะห์ด้วยสถิติความถดถอยโลจิสติก โดยได้ตรวจสมรรถภาพปอดและประเมินอาการของระบบทางเดินหายใจในนักเรียน 722 (82%) คนในจำนวน 878 คน ในการศึกษาได้แบ่งพื้นที่ศึกษาออกเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่ พื้นที่บริเวณริมถนน (R) และพื้นที่ทั่วไป(G) ในระดับกลุ่มมลพิษสูง (H) ปานกลาง (M) และต่ำ (C) พบว่า ความชุกของอาการของระบบทางเดินหายใจเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับความเชื่อมั่น 95% ในพื้นที่ที่มีมลพิษสูงบริเวณริมถนนและทั่วไป คือ OR=2.44 (95% CI 1.21-4.93) และ 2.60 (1.38-4.91) ตามลำดับในสัดส่วนของนักเรียนที่มีความผิดปกติของสมรรถภาพปอดพบว่า ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญในพื้นที่บริเวณริมถนนและพื้นที่ทั่วไปที่มีมลพิษสูงและปานกลาง (HR

OR=1.41(95% CI 0.89-2.22), HG

1.08 (0.71-1.64), MR

0.99 (0.63-1.57) พื้นที่ที่อยู่อาศัยและจำนวนสมาชิกภายในบ้านมีความสัมพันธ์กับความชุกของอาการของระบบทางเดินหายใจ ในขณะที่ปัจจัยอื่น ได้แก่ ผู้ที่ตอบแบบสอบถาม เพศ อายุ ระยะเวลาที่อยู่อาศัย ขนาดของบ้านพฤติกรรมการสูบบุหรี่ของผู้ปกครอง การใช้เครื่องปรับอากาศ และการมีสัตว์เลี้ยงภายในบ้านไม่มีความสัมพันธ์ดังกล่าว ทั้งนี้อายุมีความสัมพันธ์กับการเสื่อมของสมรรถภาพปอด ในขณะที่ปัจจัยอื่นไม่มีความสัมพันธ์ดังกล่าว จากการศึกษาพบความสัมพันธ์ระหว่างการได้รับสัมผัสฝุ่นละอองขนาดเล็ก และอาการของระบบทางเดินหายใจในเด็กนักเรียนที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานคร ทั้งนี้ประชาชนที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานครอาจได้รับผลกระทบจากมลพิษซึ่งบุคคลเหล่านั้นกำลังเผชิญอยู่