การศึกษาปฏิกิริยาระหว่างสารประกอบยา และเรซินแลกเปลี่ยนไอออนที่ใช้กันทั่วไปในกระบวนการผลิตน้ำดื่ม และกระบวนการบำบัดน้ำเสียเพื่อให้เข้าใจเส้นทางและพฤติกรรมของสารเหล่านี้เมื่ออยู่ในแหล่งน้ำ สารประกอบยาที่นำมาใช้ในการศึกษานี้ ได้แก่ อะซิตะมิโนเฟนนาลิดิซิกเอซิด นอฟลอกซาซิน และ 17-แอลฟา-เอทินิลเอสทราไดออล การทดสอบเบื้องต้นแสดงให้เห็นว่า อะซิตะมิโนเฟนซึ่งอยู่ในรูปโมเลกุลที่ไม่มีประจุในช่วงพีเอชที่เป็นกลาง และมีค่าการละลายน้ำที่สูงที่สุด (14,000 มิลลิกรัมต่อลิตรที่อุณหภูมิ 25(+,ฐ)C) สามารถถูกดูดซับบนเรซินทั้งสองชนิด ขณะที่นาลิดิซิกเอซิดซึ่งไฮโดรเจนไอออนจะแตกตัวออกมาจากโมเลกุล และทำให้นาลิดิซิกเอซิดในรูปประจุลบจะแลกเปลี่ยนกับเรซินแลกเปลี่ยนประจุลบแต่ไม่มีการแลกเปลี่ยนกับเรซินแลกเปลี่ยนประจุบวก ส่วนนอฟลอกซาซินแลกเปลี่ยนกับเรซินทั้งสองชนิด และ 17-แอลฟา-เอทินิลเอสทราไดออลจะถูกดูดซับบนเรซินทั้งสองชนิดเช่นกันสำหรับการศึกษาเวลาเข้าสู่จุดสมดุลพบว่าอะซิตะมิโนเฟนใช้เวลาในการเข้าสู่สมดุลกับเรซินทั้งสองประเภท 3 ชม. นาลิดิซิกเอซิด ใช้เวลา 6 ชม. นอฟลอกซาซินกับเรซินทั้งสองชนิดใช้เวลา 1 วัน และ 17-แอลฟา-เอทินิลเอสทราไดออลใช้เวลา 12 ชม. และ 6 ชม. สำหรับเรซินแลกเปลี่ยนประจุลบและบวก ตามลำดับ จากผลการศึกษาพบว่าไอโซเทอมแบบแลงมัวสามารถเข้ากับข้อมูลของนาลิดิซิกเอซิดดีที่สุด ส่วนนอฟลอกซาซินและ 17-แอลฟา-เอทินิลเอสทราไดออลเป็นไอโซเทอมแบบเส้นตรง ค่าสัมประสิทธิในการดูดซับ และค่าความจุในการแลกเปลี่ยนสูงสุดของนาลิดิซิกเอซิดกับเรซินแลกเปลี่ยนประจุลบเท่ากับ 94 ลิตรต่อกรัม และ 1.11 มิลลิกรัมต่อกรัมตามลำดับ ส่วนค่าสัมประสิทธิ์การดูดซับของอะซิตะมิโนเฟนกับเรซินแลกเปลี่ยนประจุลบและบวกเป็น 0.0228 และ 0.0041 ลิตรต่อกรัม ตามลำดับ สำหรับนอฟลอกซาซินกับเรซินแลกเปลี่ยนประจุลบมีค่าสัมประสิทธิ์การดูดซับ และค่าความจุในการแลกเปลี่ยนสูงสุด 42 ลิตรต่อกรัมและ 0.93 มิลลิกรัมต่อกรัม ตามลำดับ ส่วนเรซินแลกเปลี่ยนประจุบวกเป็น 37 ลิตรต่อกรัมและ 27.67 มิลลิกรัมต่อกรัม ตามลำดับ 17-แอลฟา-เอทินิลเอสทราไดออลมีค่าสัมประสิทธิ์การดูดซับกับเรซินแลกเปลี่ยนประจุลบและบวกเท่ากับ 0.8096 และ 0.0510 ลิตรต่อกรัมตามลำดับ การศึกษาการแข่งขันระหว่างซัลเฟตไอออนและไบคาร์บอเนตไอออนกับเรซินแลกเปลี่ยนประจุลบพบว่าซัลเฟตมีผลมากกว่า และจะมีผลเพิ่มขึ้นเมื่อเพิ่มความเข้มข้นของไอออน