การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและปัญหาการจัดหอพักนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏ 2) พัฒนารูปแบบการจัดหอพักนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ 3) นำเสนอกลยุทธ์การจัดหอพักนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ วิธีดำเนินการวิจัยใช้เทคนิคการวิจัย EDFR (EthnographicDelphi Future Research) เพื่อหาแนวโน้มและความเป็นไปได้ของรูปแบบและกลยุทธ์การจัดหอพักนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาหอพักมหาวิทยาลัยราชภัฏ จำนวน 280 คน ผู้บริหารและอาจารย์มหาวิทยาลัยราชภัฏ ซึ่งมีหน้าที่ดูแลหอพักมหาวิทยาลัยราชภัฏจำนวน 30 คน ผู้บริหารและผู้เชี่ยวชาญที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการจัดการจัดหอพักมหาวิทยาลัยราชภัฏ จำนวน 25 คน ตรวจสอบร่างรูปแบบและร่างกลยุทธ์โดยการประชุมผู้ทรงคุณวุฒิด้านการจัดหอพักนักศึกษาและองค์กรแห่งการเรียนรู้จำนวน 18 คน ผลการวิจัยพบว่ามหาวิทยาลัยราชภัฏทั้ง 41 แห่ง ไม่มีการจัดหอพักนักศึกษาจำนวน11 แห่ง หอพักนักศึกษา 30 แห่ง มีการดูแลความสะอาดและความเป็นระเบียบอยู่ในระดับดีอย่างไรก็ตาม การจัดหอพักนักศึกษายังพบว่ามีปัญหาบางประการได้แก่ อาคารหอพักมีลักษณะเก่าสร้างมานาน การจัดสวนและบริเวณสำหรับพักผ่อนมีน้อย วัสดุอุปกรณ์ในหอพักและบุคลากรเพื่อส่งเสริมบรรยากาศการเรียนรู้มีจำกัดเนื่องจาดขาดงบประมาณ นอกจากนั้นกิจกรรมสำหรับนักศึกษาหอพักเป็นกิจกรรมที่ทำมาตั้งแต่ดั้งเดิม ขาดการสนับสนุนส่งเสริมกิจกรรมความคิดสร้างสรรค์การทำงานเป็นทีมและการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง รูปแบบการจัดหอพักนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้มี 2 ด้าน ได้แก่การจัดกิจกรรมเพื่อการเรียนรู้ของนักศึกษาหอพักและการบริหารจัดการหอพักโดยที่แต่ละด้านมีความเหมาะสมและความเป็นไปได้ในระดับมากและมากที่สุด กลยุทธ์การจัดหอพักนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ประกอบด้วยกลยุทธ์หลัก 2 ด้านคือ ด้านส่งเสริมการจัดกิจกรรมเพื่อการเรียนรู้ของนักศึกษาหอพักและด้านบริหารจัดการหอพักนักศึกษา