งานวิจัยครั้งนี้มุ่งเน้นศึกษาศักยภาพของข้อมูล AIRSAR ที่บันทึกวันที่ 6 ธันวาคม2539 ด้วยช่วงความถี่แบนด์ L และแบนด์ P และทิศทางการแผ่ของสนามแม่เหล็กไฟฟ้าแบบHH,W และ HV มีรายละเอียดเชิงพื้นที่ 10 เมตรโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของการกระจัดกระจายกลับของสัญญาณเรดาร์ในรูปของค่าระดับสีเทา (GreyLevel value) และศึกษาศักยภาพของ AIRSAR ในการจำแนกสิ่งปกคลุมดิน 8 ชนิด ได้แก่ป่าชายเลน มะพร้าว สวนผสม นากุ้ง นาเกลือ นาข้าวช่วงเติบโต นาข้าวช่วงออกรวง และสิ่งก่อสร้าง ในพื้นที่ อำเภอบ้านแหลม และอำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี ผลการศึกษาพบว่าสิ่งปกคลุมดินแต่ละชนิดให้ค่าของการกระจัดกระจายกลับของสัญญาณเรดาร์ในรูปของค่าระดับสีเทา แตกต่างกันบนข้อมูลต่างความถี่และต่างทิศทางการแผ่ของสนามแม่เหล็กไฟฟ้า และลักษณะผิวของสิ่งปกคลุมดิน โดยพบว่าพื้นที่ผิวที่มีความขรุขระน้อย หรือผิวหน้าเรียบเช่น นากุ้ง นาเกลือ จะให้ค่าของการกระจัดกระจายกลับของสัญญาณเรดาร์ หรือ ค่าระดับสีเทาต่ำ ในขณะที่สิ่งปกคลุมดินที่มีผิวขรุขระมากขึ้น หรือ มีการคละกันของชนิดพืชมากเช่น สิ่งก่อสร้าง มะพร้าว ป่าชายเลน และ สวนผสม จะให้ค่าระดับสีเทาค่อนข้างสูงสำหรับนาข้าวจะให้ค่าระดับสีเทาปานกลางทั้งนี้เนื่อจากความเป็นเนื้อเดียวกันหรือมีความคละกันของชนิดพืชน้อย รวมถึงลักษณะเรือนยอดของต้นข้าวมีความสม่ำเสมอกันโดยตลอด เมื่อทำการจำแนกข้อมูล AIRSAR Band L และ Band P (ทุกทิศทางการแผ่ของสนามแม่เหล็กไฟฟ้า) ด้วยวิธีกำกับและใช้วิธีการประมาณค่าทางสถิติที่เรียกว่า MaximumLikelihood เป็นเกณฑ์ในการตัดสินใจ พบว่าผลการจำแนกเฉลี่ยอยู่ที่ร้อยละ 80 ทั้งนี้พบว่าสิ่งปกคลุมดินประเภท สิ่งก่อสร้าง โดยเฉพาะชุมชนที่เหลืออยู่ในพื้นที่ศึกษามีจำนวนน้อย ประกอบกับลักษณะของชุมชนเป็นชุมชนชนบท มีการก่อสร้างบ้านเรือนติดกับถนนและสวนของตนเองเป็นหลัก จึงมีรูปแบบของการกระจัดกระจายกลับของสัญญาณเรดาร์คล้ายคลึงกับมะพร้าวดังนั้นจึงได้นำเทคนิคการผสมภาพ (Image fusion) แบบ IHS (Intensity: Hue: Saturation)พบว่าข้อมูลที่ได้จากการผสมระหว่าง LANDSAT 5TM (Band 453) กับข้อมูล AIRSAR แบนด์ Lและทิศทางการแผ่ของสนามแม่เหล็กไฟฟ้า HH ให้ผลการจำแนกสูงสุดคือร้อยละ 85