งานวิจัยนี้มุ่งเน้นศึกษาผลของขนาดรูพรุนที่มีต่อความจุดูดผิวของถ่านกัมมันต์แบบเกล็ดรวมทั้งพิจารณาถึงคุณภาพน้ำทิ้งของโรงงานซักรีดที่ผ่านการดูดติดด้วยถ่านกัมมันต์แล้ว ในด้านศักยภาพสำหรับการนำกลับมาใช้ใหม่ได้ การศึกษานี้ใช้ถ่านกัมมันต์แบบเกล็ดที่มีขนาดรูพรุน 4 ขนาด อยู่ในช่วง 404-26,640 อังสตรอมโดยการทดลองประกอบด้วย การทดลองในแบบกะเพื่อศึกษาถึงผลของพีเอชที่มีต่อการดูดติดผิว และทดลองเพื่อหาค่าความจุดติดผิวสูงสุดจากไอโซเทอร์มของถ่านกัมมันต์ทั้ง 4 ขนาดรูพรุน รวมทั้งการทดลองในแบบคอลัมน์เพื่อศึกษาถึงผลของระยะเวลาสัมผัส และขนาดรูพรุนที่มีผลต่อความจุดติดผิวของถ่านกัมมันต์ทั้ง 4 ขนาดรูพรุน ผลการศึกษาพบว่า พีเอชในช่วง 5.0 ถึง 9.5 ไม่แสดงผลอย่างเด่นชัดต่อความจุดูดติด ทีโอซี ซีโอดีและสีของถ่านกัมมันต์ทั้ง 4 ขนาดรูพรุน ความจุดูดติดผิวสูงสุดในรูปของทีโอซี ซีโอดี และสี (ในหน่วยของเอดีเอ็มไอ) ของถ่านกัมมันต์ทั้ง 4 ขนาดรูพรุน มีค่าแตกต่างกันไป โดยถ่านกัมมันต์ที่มีขนาดรูพรุน1,781 อังสตรอม (พื้นที่ผิว 967 ตร.ม./ก.) ให้ความจุดูดติดผิวในรูปของทีโอซีและซีโอดีสูงที่สุดคือ 62.52และ 80.69 มก./ก. ของถ่านกัมมันต์ค่าความจุดูดติดรองมาคือถ่านกัมมันต์ขนาดรูพรุน 516 อังสตรอม(พื้นที่ผิว 1030 ตร.ม./ก.) ขนาดรูพรุน 404 อังสตรอม (พื้นที่ผิว 862 ตร.ม./ก.) และขนาดรูพรุน 26,640 อังสตรอม (พื้นที่ผิว 763 ตร.ม./ก.) ตามลำดับ โดยขึ้นอยู่กับขนาดรูพรุนและพื้นที่ผิวของถ่านกัมมันต์เป็นหลัก ส่วนในกรณีของสีความจุดูดติดผิวจะแปรผันตามขนาดของรูพรุนเป็นสำคัญ โดยถ่านกัมมันต์ที่มีขนาดรูพรุนใหญ่ที่สุดคือ 26,640 อังสตรอมมีค่าความจุดูดติดผิวในรูปของสีสูงที่สุดคือ 16.1 เอดีเอ็มไอ/ก. ของถ่านกัมมันต์ ตามด้วยขนาด 1,781, 516 และ 404 อังสตอมตามลำดับ กลไกการดูดติดผิวของถ่านกัมมันต์ทั้ง 4 ขนาดรูพรุนสามารถอธิบายได้ด้วยฟรุนดลิชไอโซเทอม ในการทดลองแบบคอลัมน์ที่กำหนดให้ทีโอซีที่ 6 มก./ล. เป็นเบรกทรูพารามิเตอร์พบว่า ค่าความจุดูดติดผิวของถ่านกัมมันต์ทั้ง 4 ขนาดรูพรุน มีแนวโน้มเหมือนกับในการทดลองไอโซเทอม กล่าวคือขนาดรูพรุน1,781 อังสตอม ยังคงมีความจุดูดติดผิวสูงสุด โดยมีปริมาตรเบรกทรูเท่ากับ 1800 ปริมาณเบด ที่ระยะเวลาสัมผัส 60 นาที เมื่อระยะเวลาสัมผัสลดลงเป็น 30 และ 15 นาที ค่าความจุดูดติดผิวจะมีค่าลดลงโดยมีปริมาตรเบรกทรูเพียง 800 และ 400 ปริมาตรเบด ตามลำดับ ดังนั้นแสดงว่าระยะเวลาสัมผัสของน้ำกับถ่านกัมมันต์ต้องนานเพียงพอที่จะให้กลไกดูดติดผิวสามารถเกิดขึ้นได้ดี เมื่อพิจารณาน้ำที่ผ่านการดูดติดผิวด้วยถ่านกัมมันต์ พบว่า มีคุณภาพใกล้เคียงกับน้ำดิบของโรงงานซักรีด ยกเว้นค่าโคลิฟอร์มทั้งหมดที่มีค่าสูงกว่า ดังนั้นจึงมีศักยภาพในการนำกลับมาใช้ใหม่ในกระบวนการซักรีดได้ ถ้าหากมีการฆ่าเชื้อโรคก่อนผลการประเมินทางเศรษฐศาสตร์พบว่าจะเสียค่าใช้จ่ายของถ่านกัมมันต์เท่ากับ 10.80 บาทต่อลูกบาศก์เมตรของน้ำ