วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้ เพื่อศึกษาผลของธาตุดีบุกในโลหะผสมเงิน 93.5%-ทองแดง-ดีบุกที่มีต่อโครงสร้างจุลภาค สมบัติทางกลและสมบัติความเป็นสปริง เพื่อหาปริมาณธาตุดีบุกที่เหมาะสมในการหล่อลิ้นสปริงที่ใช้ในเครื่องประดับ ธาตุดีบุกที่พบในโครงสร้างจุลภาคของชิ้นงานในสภาพหล่อจะเป็นองค์ประกอบในโครงสร้างเนื้อพื้น (Silver-rich phase) สูงกว่าใน Second phase ที่อยู่บนโครงสร้างยูเทคติค ปริมาณดีบุกที่เติมเข้าไปมีผลทำให้ค่าความแข็งแบบวิกเกอร์ ความเค้นจุดครากและความต้านทานแรงดึงเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับโลหะผสมเงินสเตอร์ลิงที่ไม่เติมดีบุกเกรด 93.5 หลังจากบ่มเพิ่มความแข็งที่อุณหภูมิ 260 (+,ฐ)C พบว่าสมบัติทางกลของเงินสเตอร์ลิงที่เติมดีบุกสูงกว่าในเงินสเตอร์ลิงที่ไม่เติมดีบุก เงินสเตอร์ลิงเกรด 93.5 ที่เติมดีบุก 0.38 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักที่บ่มเพิ่มความแข็งที่อุณหภูมิ 260 (+,ฐ)C เวลา 120 นาที จะมีค่า (+,s)('2)(,y)/E สูงที่สุดถึง 22 MJm('-3) เพราะฉะนั้นส่วนผสมนี้จึงเหมาะสมที่จะนำไปใช้ผลิตสปริง อย่างไรก็ตามในเงินสเตอร์ลิงที่ไม่เติมดีบุกอุณหภูมิบ่มที่เหมาะสมที่สุดคือ 350 (+,ฐ)C และเวลาบ่มเพิ่มความแข็งคือ30 นาที