วัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรประกอบด้วยเซลลูโลส และเฮมิเซลลูโลส โดยโมเลกุลเหล่านี้สามารถถูกย่อยสลายเป็นน้ำตาล (ไซโลส กลูโคส และอะราบิโนส) และน้ำตาลที่ได้สามารถเปลี่ยนเป็นสารไซลิทอล โดยสามารถนำไปใช้ในงานด้านอาหารและยา การไฮโดรไลซ์โมเลกุลของชานอ้อยเปลือกทุเรียน และฟางข้าว เพื่อให้เป็นน้ำตาลนั้นสามารถใช้ในการกำจัดกาก และเพิ่มมูลค่าของวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร วัตถุประสงค์ของงานวิจัย คือ เพื่อหาความเข้มข้นของกรดซัลฟูริก,อุณหภูมิ และระยะเวลาที่ใช้ในการผลิตน้ำตาล และผลของการฉายรังสีแกมมาร่วมกับกรดซัลฟูริกสภาวะที่เหมาะสมในการไฮโดรไลซ์ คือ 3% กรดซัลฟูริก ที่อุณหภูมิ 120(+,ฐ)C และใช้ระยะเวลา30 นาที ปริมาณน้ำตาลรีดิวซ์ที่ได้จากชานอ้อย เปลือกทุเรียน และฟางข้าว คือ 53.73%, 47.83%และ 49.83% ตามลำดับ การฉายรังสีแกมมาที่ปริมาณรังสี 100 kGy ร่วมกับการไฮโดรไลซ์ด้วยกรดที่ 3% กรดซัลฟูริก ที่อุณหภูมิ 120 (+,ฐ)C และใช้ระยะเวลา 30 นาที พบว่า ตัวอย่างชานอ้อยมีค่าเพิ่มขึ้นประมาณ 2% และเปลือกทุเรียนมีค่าเพิ่มขึ้นประมาณ 1% ส่วนฟางข้าวเพิ่มขึ้นประมาณ1% ที่ 75 kGy