วิธีการออกแบบโครงถักในปัจจุบันอาศัยการวิเคราะห์โครงถักก่อนการกำหนดขนาดหน้าตัดของชิ้นส่วนโครงถัก ดังนั้นจึงมีความจำเป็นในการตรวจสอบกำลังและเสถียรภาพของโครงสร้างในภาพรวมภายหลังจากขั้นตอนการวิเคราะห์โครงสร้าง นอกจากนี้วิธีการออกแบบในปัจจุบันยังขาดการพิจารณาพฤติกรรมของโครงสร้างในบางประเด็น ยกตัวอย่างเช่น การวิเคราะห์ค่าหน่วยแรงและความเครียดใช้การวิเคราะห์แบบยืดหยุ่น ในขณะที่การวิเคราะห์กำลังและเสถียรภาพของโครงสร้างอาศัยการวิเคราะห์แบบไม่ยืดหยุ่น ส่งผลให้พฤติกรรมบางประการถูกละเลยไปจากการใช้สมมติฐานดังกล่าว การศึกษานี้ คำนึงถึงพฤติกรรมแบบไม่เชิงเส้นทางเรขาคณิตและทางวัสดุในการวิเคราะห์โครงถัก ซึ่งส่งผลให้สามารถทำนายกำลังของชิ้นส่วน รวมทั้งกำลังที่สภาวะขีดสุดและเสถียรภาพของโครงสร้างโดยรวมได้ จึงสามารถลดขั้นตอนการตรวจสอบความสามารถในการรับน้ำหนักของแต่ละชิ้นส่วน และช่วยให้ขั้นตอนการออกแบบสะดวกขึ้นอย่างมาก มีความเหมาะสมสำหรับการออกแบบโดยอัตโนมัติ ในวิธีการที่นำเสนอนี้ ขั้นตอนการออกแบบถูกกำหนดในรูปของปัญหาการหาขนาดที่เหมาะสมโดยเซตของขนาดหน้าตัดที่เหมาะสมสำหรับแต่ละชิ้นส่วนของโครงถักถูกเลือกโดยใช้ขั้นตอนวิธีเชิงพันธุกรรมเป็นเครื่องมือ และการกำหนดค่าขอบเขตและฟังก์ชันปรับขนาดเพื่อการลู่เข้าของคำตอบ ซึ่งจากกรณีศึกษาโครงถักขนาด 10 ชิ้นส่วน พบว่าวิธีการที่เสนอมีประสิทธิภาพในการออกแบบให้ประหยัดขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับวิธีการออกแบบทั่วไปในปัจจุบัน