ในการวิเคราะห์โครงสร้างต้านทานแผ่นดินไหว จะพิจารณาแรงที่กระทำกับโครงสร้างในแต่ละทิศทางที่ตั้งฉากกันโดยแยกจากกัน ซึ่งในความเป็นจริงแผ่นดินไหวกระทำในทุกทิศทางพร้อมกัน ในงานวิจัยนี้ได้ศึกษาผลตอบสนองที่พิจารณาผลของแผ่นดินไหวสองทิศทาง โดยจำลองโครงสร้างในระบบขั้นความเสรีเท่ากับสอง ซึ่งเคลื่อนที่ได้สองทิศทางในแนวราบ โดยนำเสนอสเปกตรัมระยะเคลื่อนที่สูงสุดซึ่งเรียกว่า "สเปกตรัมระยะเคลื่อนที่ที่พิจารณาผลของแผ่นดินไหวสองทิศทาง"ในการศึกษาได้ใช้คลื่นแผ่นดินไหวระยะใกล้จำนวน 30 คลื่น ที่บันทึกจากสถานีวัดที่มีลักษณะดินประเภทหิน ดินแข็งและดินอ่อน โดยพิจารณาผลของทิศทางที่คลื่นแผ่นดินไหวกระทำกับโครงสร้างโดยรอบทิศทาง และได้เสนอผลการวิเคราะห์อยู่ในรูปของสเปกตรัมอัตราส่วนระยะเคลื่อนที่คือเป็นอัตราส่วนระหว่างสเปกตรัมระยะเคลื่อนที่ในแนวรัศมีกับสเปกตรัมระยะเคลื่อนที่ในแกนเดียว และเสนอสเปกตรัมทิศทางการเคลื่อนที่ของโครงสร้างที่สอดคล้องกับระยะเคลื่อนที่ในแนวรัศมี สุดท้ายได้เสนอสมการเพื่อการใช้งานในการออกแบบ ผลการวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่าระยะเคลื่อนที่สูงสุดในแนวรัศมีส่วนใหญ่เกิดเมื่อมุมมองของคลื่นแผ่นดินไหวที่มีความรุนแรงสูงสุดกระทำในแกนที่มีคาบของโครงสร้างมากกว่าโดยปัจจัยที่มีผลต่อสเปกตรัมระยะเคลื่อนที่ในแนวรัศมีและสเปกตรัมทิศทางการเคลื่อนที่คือคาบของโครงสร้างในแต่ละแกนและมุมของคลื่อนแผ่นดินไหวที่กระทำกับโครงสร้างโดยทิศทางของการเคลื่อนที่สูงสุดในแนวรัศมีจะเอียงไปทางแกนที่มีคาบมากกว่าเป็นหลัก ค่าเฉลี่ยของสเปกตรัมอัตราส่วนระยะเคลื่อนที่มีค่าเท่ากับ 1.1-1.7 สำหรับหิน 1.1-1.6 สำหรับดินแข็งและ 1.1-1.4 สำหรับดินอ่อน โดยขนาดของแผ่นดินไหวและระยะทางไม่มีนัยสำคัญกับสเปกตรัมอัตราส่วนระยะเคลื่อนที่และสเปกตรัมทิศทางการเคลื่อนที่