พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 มาตรา 36 ทำให้สถาบันราชภัฏสวนดุสิตเปลี่ยนฐานะเป็นนิติบุคคลและอยู่ในกำกับของรัฐ สถาบันจึงต้องเตรียมความพร้อมด้านอาคารสถานที่ การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและปัญหา เพื่อเสนอแนะแนวทางการจัดการอาคารสถานที่ โดยการสัมภาษณ์ผู้ที่เกี่ยวข้อง การสังเกตการณ์การใช้สอยการสำรวจสภาพอาคารสถานที่ และการศึกษาเอกสารที่เกี่ยวข้อง จากการศึกษาพบว่า สถาบันราชภัฏสวนดุสิตมีพื้นที่ดินจำกัด อีกทั้งตั้งอยู่ในวังสวนสุนันทา ซึ่งเป็นเขตพระราชฐาน อาคารจึงถูกจำกัดความสูง อาคารส่วนใหญ่ยังมีสภาพทรุดโทรมเว้นเฉพาะอาคารที่มีรายได้พิเศษ เช่น โรงแรมสวนดุสิตพาเลซ จะมีสภาพดี ในขณะที่มีการจัดห้องเรียนไม่เหมาะกับจำนวนนักศึกษา หรือมีปัญหาจัดตารางการใช้ มีผู้ใช้อาคารหลายประเภทและมีจำนวนมาก โดยมีหน่วยงานทั้งส่วนกลางและเจ้าของพื้นที่ที่มีรายได้พิเศษรับผิดชอบดูแลอาคารสถานที่ ซึ่งภาระงานซ้ำซ้อนกันอยู่บ้าง บุคลากรที่ดูแลอาคารสถานที่ส่วนหนึ่งต้องรับผิดชอบงานหลายอย่าง การซ่อมแซมอาคารจึงมีเมื่อพบความเสียหายเท่านั้น ยกเว้นหน่วยงานมีรายได้พิเศษ จะจ้างลูกจ้างชั่วคราวหรือจ้างบริษัทเอกชนมาดูแล การศึกษาครั้งนี้ทำให้เข้าใจได้ว่า การที่สถาบันมีหลายหน่วยงานเกี่ยวข้องกับการจัดการใช้พื้นที่และการดูแลอาคารสถานที่ จึงยากในการประสานงาน ทั้งการวางแผนและตรวจสอบการใช้อาคารและการดูแลอาคารสถานที่ นอกจากนี้สถาบันขาดบุคลากรที่มีความรู้ด้านอาคารสถานที่พอเพียงและมีเวลารับผิดชอบโดยตรงในเชิงป้องกันปัญหา ซึ่งจะเห็นได้ชัดจากอาคารส่วนใหญ่มีสภาพทรุดโทรม แตกต่างจากอาคารของหน่วยงานมีรายได้พิเศษ ที่มีการวางแผน ควบคุมตรวจสอบและเจ้าหน้าที่ดำเนินงานเป็นประจำ อาคารจึงมีสภาพดี ดังนั้น จึงมีข้อเสนอแนะให้นำระบบบริหารทรัพยากรกายภาพมาใช้ โดยให้มีหน่วยงานกลางของสถาบันรับผิดชอบงานบริหาร เพื่อเป็นศูนย์กลางในการประสานงานและวางแผนในภาพรวมทั้งสถาบัน กำหนดนโยบายและมาตรฐานการดำเนินงาน จัดทำระบบฐานข้อมูล และมีหน่วยงานเจ้าของพื้นที่รับผิดชอบงานจัดการ ดูแลรักษาและบริการ เพื่อให้เหมาะสมกับการใช้สอยที่หลากหลายในแต่ละอาคาร รวมทั้งพิจารณาเพิ่มกำลังบุคลากรที่เป็นลูกจ้างชั่วคราวหรือจ้างบริษัทเอกชน ให้สอดคล้องกับปริมาณงาน