วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสภาพที่อยู่อาศัย และแหล่งที่อยู่อาศัยของพนักงานศูนย์การค้าซีคอนสแควร์ กรุงเทพมหานคร โดยการศึกษากลุ่มตัวอย่างจากแบบสอบถาม และสัมภาษณ์จำนวน 284 คน โดยวิธีสุ่มตัวอย่างทั้ง 2 ลักษณะ คือ แบบใช้ทฤษฎีความน่าจะเป็น และแบบไม่ใช้ทฤษฎีความน่าจะเป็น ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่าง เพศชายมากกว่าเพศหญิง อายุระหว่าง 26-30 ปีเป็นส่วนใหญ่อาศัยอยู่ร่วมกันกับบิดามารดา หรือคู่สมรส่ ระยะเวลาการอยู่อาศัยในที่เดิมเป็นเวลานานมากกว่า5 ปี ส่วนใหญ่เช่าที่อยู่อาศัย ที่อาศัยมีสภาพเป็นทาวน์เฮาส์มากที่สุด กลุ่มที่พักอยู่ใกล้กับศูนย์การค้าซีคอนสแควร์ มีรายได้ต่ำกว่า 20,000 บาท ต่อเดือนเป็นส่วนใหญ่ นอกนั้นจะอาศัยอยู่กระจายทั่วไปในเขตกรุงเทพฯ มีค่าใช้จ่ายพวกค่าเช่าโทรศัพท์ ค่าน้ำ ค่าไฟฟ้า 2,001-3,000 บาทซึ่งสอดคล้องกับรายได้ของพนักงานเป็นส่วนใหญ่ การเดินทางใช้เวลาในการเดินทาง 16-30 นาทีโดยใช้ยานพาหนะของตนเองขับขี่มาทำงาน ส่วนสภาพด้านสภาพกายภาพพบว่าเหตุผลการเลือกอาศัย เพราะว่าต้องการสภาพหรือแหล่งที่อยู่อาศัยใกล้กับที่ทำงาน ราคาไม่แพง ใกล้สิ่งอำนวยความสะดวก ส่วนปัญหา พบว่าปัญหาสำคัญคือ ปัญหาด้านการเงิน สำหรับที่พักอาศัยในปัจจุบันนั้นพนักงานส่วนใหญ่ต้องการให้ปรับปรุงสภาพที่พักอาศัย เช่น พื้นที่ใช้สอย ถนนทางเข้าออก การจัดเก็บขยะ ความปลอดภัย และการระบายน้ำ ส่วนความพึงพอใจต่อสภาพที่พักอาศัยของพนักงานที่ทำงานอยู่ในปัจจุบันนั้นพบว่า พึงพอใจต่อเพื่อนบ้าน ทำเลที่ตั้ง รูปแบบที่พักอาศัย การจัดเก็บขยะ พื้นที่ใช้สอย และถนนทางเข้าออก การระบายน้ำดี น้ำไม่ท่วม และเสียงรบกวนตามลำดับ เมื่อศึกษาผลการวิจัยแล้วพบว่า พนักงานส่วนใหญ่เช่าที่พักอาศัย โดยอยู่รวมกันหลายคนพนักงานในเขตประเวศ และเขตใกล้ศูนย์การค้าซีคอนสแควร์ มีการศึกษาค่อนข้างต่ำ คือ ต่ำกว่าปริญญาตรี โอกาสการพัฒนาคุณภาพชีวิตจึงน้อย เมื่อเทียบกับพนักงานระดับบริหาร ความพึงพอใจต่อที่พักอาศัย ของกลุ่มของพนักงานที่อาศัยในเขตใกล้ศูนย์การค้าซีคอนสแควร์น้อย จึงเห็นว่าผู้ประกอบการน่าจะช่วยเหลือพนักงาน โดยจัดสวัสดิการที่พักอาศัยในรูปแบบที่เหมาะสมเช่นกองทุนเงินกู้ดอกเบี้ยต่ำ เพื่อแบ่งเบาภาระและสร้างขวัญกำลังใจแก่พนักงานในองค์กร