การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการรวบรวมเอกสาร ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับปัจจัยในการออกแบบภูมิสถาปัตยกรรมเขตร้อนชื้นจากเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และรวบรวมปัจจัยที่นักออกแบบใช้ในการออกแบบ เพื่อเสนอแนวทางที่นำไปสู่การออกแบบภูมิสถาปัตยกรรมเขตร้อนชื้นโดยการนำผลการรวบรวมเอกสารดังกล่าวมาใช้ในการวิเคราะห์ผลการสัมภาษณ์นักออกแบบ และวิเคราะห์กรณีศึกษาซึ่งเป็นผลงานการออกแบบที่คัดเลือกมาจากกลุ่มนักออกแบบข้างต้น ผลการวิจัยพบว่า ข้อมูลจากเอกสารที่เกี่ยวข้องกับปัจจัยในการออกแบบภูมิสถาปัตยกรรมเขตร้อนชื้นยังมีน้อยกว่าปัจจัยในการออกแบบภูมิสถาปัตยกรรมทั่วไป ในขณะเดียวกันนักออกแบบก็ใช้ปัจจัยในการออกแบบน้อยกว่าปัจจัยในการออกแบบภูมิสถาปัตยกรรมเขตร้อนชื้น โดยมีการพิจารณาปัจจัยทางธรรมชาติมาก แต่ปัจจัยที่มนุษย์สร้างขึ้นและปัจจัยทางสังคมและวัฒนธรรมมีการพิจารณาน้อยซึ่งเมื่อทำการสำรวจกรณีศึกษาแล้วจึงพบอีกว่า นักออกแบบสามารถใช้ปัจจัยทางธรรมชาติและปัจจัยทางสังคมและวัฒนธรรมได้ดี แต่ใช้ปัจจัยที่มนุษย์สร้างขึ้นได้น้อย ซึ่งจากผลการวิเคราะห์ถึงสาเหตุที่เป็นข้อจำกัดในการใช้ปัจจัยในการออกแบบ พบว่าสาเหตุสำคัญคือ นักออกแบบยึดความต้องการของเจ้าของโครงการเป็นตัวกำหนดลักษณะโครงการเป็นหลัก, นักออกแบบให้ความสำคัญต่อลักษณะความเป็นเขตร้อนชื้นน้อย, การขาดแคลนผู้เชี่ยวชาญในการให้ข้อมูลเขตร้อนชื้นสำหรับโครงการที่มีความซับซ้อนที่ต้องใช้เนื้อหาทางวิชาการที่นอกเหนือไปจากงานภูมิสถาปัตยกรรมเขตร้อนชื้น, งานภูมิสถาปัตยกรรมมักมีความสำคัญเป็นลำดับสุดท้าย ทำให้การปรับเปลี่ยนภายในพื้นที่โครงการเพื่อให้การออกแบบมีความสมบูรณ์จึงไม่สามารถกระทำได้มากนักและสุดท้าย ระยะเวลาการทำงานที่สั้นและงบประมาณที่ต่ำทำให้นักออกแบบสร้างงานภูมิสถาปัตยกรรมที่ใช้ปัจจัยความเป็นเขตร้อนชื้นน้อย ยังเป็นสาเหตุที่ต้องมีการวิจัยในอนาคต ข้อเสนอแนะของการทำวิจัยครั้งนี้ คือ ควรมีการรวบรวมข้อมูลเพิ่มในปัจจัยทางด้านที่มนุษย์สร้างขึ้นและสังคม-วัฒนธรรมของเขตร้อนชื้น, การทำวิจัยเพิ่มเพื่อจะแก้ปัญหาการขาดแคลนผู้เชี่ยวชาญและทำวิจัยเพิ่มเติมในเรื่อง ผลของระยะเวลาการทำงานและงบประมาณต่อการออกแบบภูมิสถาปัตยกรรมเขตร้อนชื้น, วงการการศึกษาต้องมีการทำวิจัยเกี่ยวกับเรื่องการปรับหลักสูตรการศึกษา เพื่อให้มีเนื้อหาเกี่ยวกับเขตร้อนชื้นมากขึ้น, สร้างจิตสำนึกแก่สังคม เน้นความเป็นตัวตนและท้องถิ่นตลอดจนสร้างเสริมภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อนำมาใช้ในงานภูมิสถาปัตยกรรม