งานวิจัยนี้ศึกษาวิธีการดูดซับปรอทด้วยดินเหนียวที่มีอยู่ในประเทศไทย ได้แก่เบนโทไนต์ ไชน่าเคลย์ และ บอลเคลย์ โดยวิเคราะห์เปรียบเทียบปริมาณปรอทก่อนและหลังการดูดซับ ได้ปรับสภาพของสารดูดซับด้วยวิธีต่างๆ ได้แก่ การให้ความร้อน และการเติมสารเคมีชนิดต่างๆ ได้แก่ กรดโซเดียมซัลไฟด์ ไธโอยูเรีย และ 2-เมอร์แคพโทเบนโซไธเอโซลพร้อมทั้งศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการดูดซับ ได้แก่ ค่าความเป็นกรด-ด่าง เวลาที่ใช้ในการดูดซับการเติมเกลือ ความเข้มข้นของสารปรอท และอุณหภูมิที่ใช้ในการดูดซับ ผลที่ได้พบว่าประสิทธิภาพการดูดซับของสารปรอทสูงในภาวะพีเอชเป็น 6-8 และเพิ่มขึ้นตามอุณหภูมิและปริมาณของสารดูดซับ ภาวะที่เหมาะสมคือที่ความเข้มข้นของปรอท 100 ไมโครกรัมต่อลิตรในเวลา 30 นาที ประสิทธิภาพของสารดูดซับ 3 ชนิด มีลำดับดังนี้: เบนโทไนต์ > ไชน่าเคลย์ >บอลเคลย์ ผลการปรับสภาพของสารดูดซับด้วยสารเคมีต่างๆ เรียงลำดับประสิทธิภาพได้ดังนี้:2-เมอร์แคพโทเบนโซไธเอโซล > ซัลไฟด์ > ไธโอยูเรีย ศึกษาเปรียบเทียบวิธีการดูดซับ2 วิธีคือ แบบแบทซ์และแบบคอลัมน์ พบว่า แบบแบทช์ให้การดูดซับปรอทได้ดีกว่าเล็กน้อยปรอทที่ถูกดูดซับสามารถชะออกจากสารดูดซับได้ง่ายโดยใช้สารละลายกรดไฮโดรคลอริก นอกจากนี้ได้ใช้วิธีการดูดซับปรอทที่ได้กับตัวอย่างดินและตัวอย่างน้ำจากแหล่งขุดเจาะน้ำมันในอ่าวไทย