จากการพัฒนาเครื่องหมายทางพันธุกรรมที่จำเพาะกับหอยเป๋าฮื้อชนิด ~iHaliotisasinina, H. ovina~i และ ~iH. varia~i ในประเทศไทย โดยการวิเคราะห์ด้วยเทคนิคอาร์เอพีดีพบแถบอาร์เอพีดีที่จำเพาะต่อ ~iH. asinina, H. ovina~i และ ~iH. varia~i จำนวน 10, 3และ 2 แถบ ตามลำดับ จึงทำการโคลนหาลำดับนิวคลีโอไทด์ และออกแบบไพรเมอร์จำนวน 20 คู่และทำการตรวจสอบความจำเพาะเบื้องต้นของไพรเมอร์ จากนั้นจึงเลือกไพรเมอร์ (CUHA2, CUHA12,CUHA13, CUHO3 และ CUHV1) จำนวน 5 คู่ และทำการตรวจสอบความจำเพาะของไพรเมอร์ กับตัวอย่างหอยเป๋าฮื้อจำนวน 216 ตัวอย่าง พบว่า CUHA2, CUHA12, และ CUHA13 มีความจำเพาะต่อ~iH. asinina~i และ CUHV1 มีความจำเพาะต่อ ~iH. varia~i จากการตรวจสอบความว่องไวของไพรเมอร์กับดีเอ็นเอต้นแบบ พบว่า CUHA2, CUHA12, CUHA13 และ CUHV1 สามารถให้ผลบวกเมื่อใช้ดีเอ็นเอต้นแบบประมาณ 100, 100, 500 และ 20 pg ตามลำดับ และพบว่าไพรเมอร์เหล่านี้สามารถตรวจสอบชนิดของหอยเป๋าฮื้อที่เก็บในแอลกอฮอล์ หอยเป๋าฮื้อตากแห้ง และหอยเป๋าฮื้อที่ผ่านการต้มได้ ดังนั้นเครื่องหมาย SCAR ที่พัฒนานี้สามารถนำมาใช้ตรวจสอบหอยเป๋าฮื้อชนิด~iH. asinina~i ในรูปตากแห้ง และผลิตภัณฑ์กระป๋องได้ ทำการค้นหาเครื่องหมายพันธุกรรมที่เกี่ยวข้องกับเพศใน ~iH. asinina~i ด้วยเทคนิคAFLP, EST, subtractive cDNA, RT-PCR และ RACE-PCR สำหรับเทคนิค AFLP ได้ใช้ไพรเมอร์ทั้งหมดจำนวน 214 คู่ผสม กับดีเอ็นเอของหอยเป๋าฮื้อ 4 กลุ่ม พบแถบดีเอ็นเอที่มีความจำเพาะต่อเพศผู้และเมีย อย่างละ 7 แถบ หลังจากการหาลำดับนิวคลีโอไทด์ของชิ้น AFLPดังกล่าวแล้ว ได้ออกแบบ SCAR ไพรเมอร์ จำนวน 5 คู่ และ 6 คู่ จากแถบ AFLP ของเพศผู้และเมีย พบว่าไพรเมอร์เหล่านี้สามารถเพิ่มจำนวนดีเอ็นเอได้ทั้งในเพศผู้ และเพศเมียเมื่อทำการวิเคราะห์ผลิตผลพีซีอาร์ด้วยเทคนิค SSCP พบว่าเครื่องหมาย HaMale1, 5, และ 6และ HaFemale2, 3, 4, และ 5 มีความหลากหลายของรูปแบบ SSCP แต่ไม่แสดงความจำเพาะต่อเพศนอกจากนี้ได้ทำการสร้างห้องสมุด normal cDNA และ subtractive cDNA จากรังไข่ และอัณฑะของ ~iH. asinina~i เพื่อค้นหาเครื่องหมาย EST ที่มีประโยชน์ และทำการหาลำดับนิวคลีโอไทด์ทั้งหมดจำนวน 588 โคลน ประกอบด้วย 200 และ 118 โคลน จากห้องสมุด normal cDNA และ110 และ 160 โคลน จากห้องสมุด subtractive cDNA ของรังไข่ และอัณฑะ ตามลำดับ พบยีนในnormal cDNA ของรังไข่และอัณฑะที่เหมือนกับยีนที่มีรายงานใน GenBank ไว้จำนวน 109 (54.5%)และ 73 (61.9%) โคลนตามลำดับ ในจำนวนนี้พบยีน vitelline coat proteins (VCP) จำนวน40 โคลน (20.5%) ในรังไข่ ส่วนในอัณฑะพบ sperm lysin จำนวน 9 โคลน (8.5%) ส่วนห้องสมุดsubtractive cDNA จากรังไข่ และอัณฑะ พบยีนที่เหมือนกับยีนที่มีรายงานไว้จำนวน 71 โคลน(64.5%) และ 56 (35%) โคลน ตามลำดับ เมื่อทำการตรวจสอบการแสดงออกของยีนที่เกี่ยวข้องกับเพศด้วย RT-PCR พบว่ายีนVCP1, 3, 7, 49, 75 และ VTG-1 มีการแสดงออกจำเพาะต่อหอยเป๋าฮื้อเพศเมียเต็มวัย และยีนaxonemal p66.0, tektinA1, sperm lysin, FP และ DMRT1 แสดงออกจำเพาะต่อหอยเป๋าฮื้อเพศผู้เต็มวัยและได้ตรวจการแสดงออกของยีนในลูกหอยเป๋าฮื้ออายุ 2, 3 และ 5 เดือน พบการแสดงออกของยีน tektinA1, FP, sperm lysin, VCP1, 2, 3, 7, 49, และ 75 ในขณะที่ไม่พบการแสดงออกของยีน axonemal p66.0, DMRT1 และ VTG-1 ในลูกหอยเป๋าฮื้อระยะดังกล่าว จากการตรวจระดับการแสดงออกของยีนในรังไข่ และอัณฑะของหอยขนาดตัวเต็มวัย พบว่ายีน axonemalp66.0, tektinA1 และ DMRT1 มีการแสดงออกเพิ่มขึ้นจากระยะการพัฒนาการของอัณฑะระหว่างระยะ 1 กับระยะ 2, 3 และ 4 (~ip~i<0.05) ในขณะที่พบการแสดงออกที่น้อยลงของ VCP1, 2, 3,7, 49 และ 75 จากระยะการพัฒนาการของรังไข่ระยะ 1 กับระยะ 3 (~ip~i<0.05) ส่วนยีน spermlysin, FP และ VTG-1 ไม่มีการแสดงออกที่แตกต่างกันในอัณฑะ และรังไข่ที่มีระยะพัฒนาการที่แตกต่างกัน จากการหาความสมบูรณ์ของยีนด้วยเทคนิค RACE-PCR พบว่าสามารถหาความยาวสมบูรณ์ของยีนtektinA1 (2166 bp, 1350 bp ORF), axonemal p66.0 (2038 bp, 1683 bp ORF), และDMRT1 (1727 bp, 732 bp ORF) ได้ โดยในส่วน DMRT1 พบว่ายีนนี้มี 2 รูปแบบ ประกอบด้วยยีนที่มีส่วนของ DM domain (1727 bp) และยีนที่ไม่มีส่วน DM domain (1351 bp) และยีนทั้ง 2 รูปแบบมีการแสดงออกจำเพาะในอัณฑะของหอยเป๋าฮื้อ ~iH. asinina~i เพศผู้เต็มวัย