การศึกษา ~iAcrophialophora~i sp. โดยเปรียบเทียบความสามารถการผลิตเซลลูเลสของสายพันธุ์กลาย (UV10-2) ที่ได้มีการศึกษามาก่อนกับสายพันธุ์ดั้งเดิม ทำการเลี้ยงเชื้อราในอาหารสูตร production (pH เริ่มต้น 5.0) ที่มีแอลฟา-เซลลูโลสเป็นแหล่งคาร์บอนเป็นเวลา 15 วัน ที่อุณหภูมิ 40 องศาเซลเซียส พบว่าสายพันธุ์กลายให้ค่าแอคติวิตีเซลลูโลส(เอกโซกลูคาเนส 0.466 U/ml เอนโดกลูคาเนส 2.761 U/ml และเบตา-กลูโคซิเดส 0.051 U/ml)สูงกว่าสายพันธุ์ดั้งเดิม เอนไซม์อย่างหยาบจากสายพันธุ์กลายมีอุณหภูมิที่เหมาะสมในการทำงาน คือ 60 องศาเซลเซียส และ pH ที่เหมาะสมคือ 5.0 การทำให้บริสุทธิ์บางส่วนของเอนไซม์อย่างหยาบ (จากสายพันธุ์กลาย) ด้วยการผ่านอัตราฟิลเทรชัน การตกตะกอนแอมโมเนียมซัลเฟต(ความเข้มข้นอิ่มตัว 50-70 เปอร์เซ็นต์) แล้วนำไปทำโครมาโทกราฟีแบบคอลัมน์ด้วย HitrapDEAE Sepharose และ Sepharyl-S-200 HR สามารถแยกเอนโดกลูคาเนส 2 ชนิด (Endo I และ Endo II)เอนไซม์มีความบริสุทธิ์เพิ่มขึ้น 13.93 เท่า (Endo I) และ 13.41 เท่า (Endo II) การตรวจสอบแอคติวิตีในเอสดีเอสพอลิอะคริลาไมด์เจลที่มี carboxymethylcellulose (CMC) พบว่ามีแถบCMCase ทั้งหมด 2 แถบซึ่งมีน้ำหนักโมเลกุลประมาณ 66 และ 60 กิโลดาลตัน ในขณะที่ขนาดของเอนไซม์เท่ากับ 60 กิโลดาลตัน และ 43 กิโลดาลตัน ตามลำดับ ด้วยวิธีเจลฟิลเทรชั่นโครมาโทกราฟีโดยใช้คอลัมน์ Sephacryl-S-200 HR เอนไซม์ที่บริสุทธิ์บางส่วนทำงานได้ดีในภาวะเดียวกับเอนไซม์อย่างหยาบโดยเอนไซม์ค่อนข้างเสถียรในช่วง pH 4.0-8.0 (เป็นเวลา 2 วัน) และที่อุณหภูมิ 60 องศาเซลเซียส (เป็นเวลา 105 นาที) เอนไซม์สามารถย่อยสลาย CMC ไซแลน กระดาษกรองAvicel และแอลฟาเซลลูโลส ได้ดีตามลำดับ แต่ไม่ย่อยสลายเซลโลไบโอส D(-) salicin และp-NPG เอนไซม์จะถูกยับยั้งด้วย Mn('2+) มีผลยับยั้งมากที่สุด รองลงมาคือ Hg('2+) ส่วนไอออนCu('2+) กระตุ้นแอกติวิตีของเอนไซม์