ศึกษาผลของวิตามินอีและแอสทาแซนทินต่อการเจริญพันธุ์ของกุ้งขาว ~iPenaeusvannamei~i เพศผู้ โดยใช้อาหารอัดเม็ดที่มีวิตามินอี 3 ระดับ (200, 400 และ 600 ppm)และแอสทาแซนทิน 3 ระดับ (100, 300 และ 500 ppm) ทดลองในกุ้งขาวเพศผู้อายุ 5 เดือนระยะเวลาในการทดลอง 40 วัน ก่อนเริ่มการทดลองกุ้งทุกตัวยังไม่สร้างถุงน้ำเชื้อ ผลการศึกษาไม่พบความสัมพันธ์ร่วมระหว่างวิตามินอีและแอสทาแซนทินต่อการเติบโต การรอดชีวิตและการเจริญพันธุ์ของกุ้งขาวเพศผู้ วิตามินอีและแอสทาแซนทินไม่มีผลต่อการเติบโตของกุ้งขาวกุ้งที่ได้รับวิตามินอีที่ระดับสูง (600 ppm) มีอัตรารอดสูงกว่ากุ้งที่ได้รับวิตามินอีที่ระดับต่ำ (200 ppm) อย่างมีนัยสำคัญ (~iP~i<0.05) ในขณะที่ระดับของแอสทาแซนทินไม่มีผลต่ออัตรารอดชีวิต ทั้งวิตามินอีและแอสทาแซนทินมีผลต่อน้ำหนักถุงน้ำเชื้อ โดยกุ้งที่ได้รับวินามินอี 400 ppm มีน้ำหนักถึงน้ำเชื้อมากที่สุด ในส่วนของแอสทาแซนทินพบว่า กุ้งที่ได้รับแอสทาแซนทิน 500 ppm มีน้ำหนักถุงน้ำเชื้อมากที่สุด วิตามินอีมีผลต่อปริมาณเซลล์อสุจิและเปอร์เซ็นต์เซลล์อสุจิที่มีชีวิตอย่างมีนัยสำคัญ โดยกุ้งที่ได้รับวิตามินอีที่ระดับกลาง(400 ppm) มีปริมาณเซลล์อสุจิที่มีชีวิตสูงกว่ากุ้งที่ได้รับวิตามินอีที่ระดับต่ำอย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตาม วิตามินอีไม่มีผลต่อความผิดปกติของเซลล์อสุจิ ในขณะที่แอสทาแซนทินมีผลต่อความผิดปกติของเซลล์อสุจิอย่างมีนัยสำคัญ โดยกุ้งที่ได้รับแอสทาแซนทินที่ระดับกลางและสูง (300 และ 500 ppm) มีความผิดปกติของเซลล์อสุจิต่ำกว่ากุ้งที่ได้รับแอสทาแซนทินที่ระดับต่ำ (100 ppm) อย่างมีนัยสำคัญ วิตามินอีและแอสทาแซนทินไม่มีความสัมพันธ์ร่วมกันต่อการสะสมของวิตามินอีและแอสทาแซนทินในเนื้อเยื่อกุ้ง ทั้งวิตามินอีและแอสทาแซนทินไม่มีผลต่อการสะสมของวิตามินอีทั้งในกล้ามเนื้อกุ้งและเฮปาโทเพนเครสแต่พบว่าที่ระดับเดียวกันของวิตามินอีมีการสะสมของวิตามินอีในเฮปาโทเพนเครสมากกว่าในกล้ามเนื้ออย่างมีนัยสำคัญ การเสริมวิตามินอีไม่มีผลต่อการสะสมของแอสทาแซนทินในเนื้อเยื่อกุ้งทั้ง 2 ชนิด ในขณะที่การเสริมแอสทาแซนทินมีผลต่อการสะสมของแอสทาแซนทินในกล้ามเนื้ออย่างมีนัยสำคัญ โดยพบว่ากุ้งที่ได้รับแอสทาแซนทินที่ระดับสูง (500 ppm)มีการสะสมของแอสทาแซนทินสูงกว่ากุ้งที่ได้รับแอสทาแซนทินที่ระดับต่ำ (100 ppm) อย่างมีนัยสำคัญ แต่แอสทาแซนทินทุกระดับไม่มีผลต่อการสะสมของแอสทาแซนทินในเฮปาโทเพนเครสที่ระดับเดียวกันของวิตามินอีพบว่ามีการสะสมแอสทาแซนทินในเฮปาดทเพนเครสมากกว่าในกล้ามเนื้ออย่างมีนัยสำคัญ ในขณะที่แอสทาแซนทินที่ระดับกลางและสูง (300 และ 500 ppm ตามลำดับ)มีการสะสมแอสทาแซนทินในเฮปาโทเพนเครสมากกว่าในกล้ามเนื้ออย่างมีนัยสำคัญ แต่แอสทาแซนทินที่ระดับ 100 ppm ไม่มีความแตกต่างของการสะสมแอสทาแซนทินระหว่างกล้ามเนื้อกับเฮปาโทเพนเครสอย่างมีนัยสำคัญ จากการศึกษาแสดงให้เห็นว่าการเสริมวิตามินอีและ/หรือแอสทาแซนทินในอาหารสามารถช่วยพัฒนาการเจริญพันธุ์ของกุ้งขาวเพศผู้