การตรวจสอบพยาธิสภาพของ ~iVibrio harveyi~i แบคทีเรียก่อโรคเรืองแสงในกุ้งกุลาดำ~iPenaeus monodon~i จำนวน 4 ไอโซเลท โดยการแช่กุ้งระยะวัยรุ่น ในถังบรรจุน้ำทะเลและ~iV. harveyi~i ปริมาณประมาณ 10('7) เซลล์ต่อมิลลิลิตร พบว่าเวลาที่ทำให้จำนวนกุ้งตาย50 เปอร์เซ็นต์ โดย ~iV. harveyi~i 639 (39 ชั่วโมง) และ ~iV. harveyi~i 1526(43 ชั่วโมง) สั้นกว่าผลที่เกิดจาก ~iV. harveyi~i VG (49 ชั่วโมง) และ ~iV. harveyi~ivG1 (50 ชั่วโมง) ~iV. harveyi~i 639 และ 1526 สามารถให้แอคติวิตีในการผลิตสารเฮโมไลซินและสลายโมเลกุลสารอินทรีย์ที่สูงกว่า ในงานวิจัยนี้จึงใช้ ~iV. harveyi~i 639 และ 1526ในการผลิตโมโนโคลนอลแอนติบอดี เพื่อใช้วินิจฉัยแบคทีเรียบนพื้นฐานของอิมมูโนวิทยาโมโนโคลนอลแอนติบอดีที่เตรียมได้มี 31 ชนิด แบ่งออกเป็น 9 กลุ่มตามความจำเพาะต่อโปรตีนต่างๆ ในช่วง 8-95 กิโลดาลตัน แอนติบอดีส่วนใหญ่มีความจำเพาะต่อ ~iV. harveyi~i โดยไม่แสดงปฏิกิริยาข้ามต่อ ~iVibrio~i spp. และแบคทีเรียแกรมลบที่นำมาทดสอบ นอกจากนี้โมโนโคลนอลแอนติบอดีบางชนิดสามารถนำมาตรวจหา ~iV. harveyi~i ด้วยความไวสูงในระดับ 5X10('4) เซลล์ต่อมิลลิลิตร (50 เซลล์ต่อจุด) โดยวิธี dot blot และโมโนโคลนอลแอนติบอดีบางชนิดสามารถตรวจติดตามการติดเชื้อ ~iV. harveyi~i ในเนื้อเยื่อกุ้งกุลาดำด้วยวิธี immunohistochemistryส่วนโมโนโคลนอลแอนติบอดีอีก 3 ชนิดที่เตรียมได้ แสดงปฏิกิริยาข้ามต่อ ~iAeromonashydrophila, Salmonella~i Typhimurium และ ~iEscherichia coli~i สิ่งที่น่าสังเกตคือสามารถใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีอีก 3 ชนิดระบุความแตกต่างระหว่าง ~iV. harveyi~i 1526ออกจาก ~iV. harveyi~i 639, VG และ VG1 โดยวิธี Western blot และสามารถแยกความแตกต่างของ ~iV. harveyi~i ทั้ง 4 ไอโซเลทออกจาก ~iV. harveyi~i อื่นๆ อีก 18 ไอโซเลท ด้วยวิธีdot blot ดังนั้นการศึกษาครั้งนี้ทำให้ได้วิธีทางอิมมูโนวิทยา ที่ไม่เพียงแต่วินิจฉัยเฉพาะ~iV. harveyi~i เท่านั้น แต่ยังใช้วินิจฉัยซีโรไทป์ของ ~iV. harveyi~i ได้อีกด้วย และคาดว่าจะสามารถนำโมโนโคลนอลแอนติบอดีที่เตรียมได้ไปเตรียมชุดตรวจสำเร็จรูปที่มีความไวเพื่อใช้วินิจฉัย ~iV. harveyi~i ต่อไป