ศึกษาการเปลี่ยนแปลงเนื้อเยื่อตับของปลาข้าวเม่า ~iParambassis siamensis~iและปริมาณตกค้างของสารปราบศัตรูพืชที่ใช้ในการป้องกันและกำจัดศัตรูพืช กลุ่มออร์กาโนคลอรีนในน้ำที่บริเวณพื้นที่เกษตรกรรมคลอง 7 จังหวัดปทุมธานี เก็บตัวอย่างน้ำตั้งแต่เดือนมีนาคม ถึง เดือนธันวาคม 2547 และเก็บตัวอย่างปลาข้าวเม่าในเดือนมีนาคม และ เมษายน2547 (ฤดูร้อน) และในเดือน พฤษภาคม ถึง สิงหาคม 2547 (ฤดูฝน) การศึกษาการเปลี่ยนแปลงของเนื้อเยื่อจากสไลด์ถาวร และการศึกษาปริมาณไขมันด้วยการย้อม Oil red O ปริมาณไกลโคเจนด้วยการย้อม PAS เก็บตัวอย่างน้ำจาก 3 บริเวณ มาทดสอบหาสารฆ่าแมลงกลุ่มออร์กาโนคลอรีน17 ชนิด ด้วยแก๊สโครมาโตกราฟี จากการศึกษาพบสารปราบศัตรูพืช ได้แก่ (+,a) BHC, (+,g)BHC, (+,b) BHC, heptachlor, (+,d) BHC, aldrin, heptachlor epoxide, endosulfan 1,4, 4'-DDE, dieldrin, endrin, 4, 4'-DDD, endosulfan II, 4, 4'-DDT, endrin aldehyde,endosulfan sulfate และ methoxychlor ในจำนวนสารปราบศัตรูพืชที่ศึกษาครั้งนี้ พบเอ็นโดซัลเฟนและอนุพันธ์ของเอ็นโดซัลเฟนยังคงตกค้างในปริมาณสูง ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่ามีการใช้สารเหล่านี้ในบริเวณแหล่งเกษตรกรรมนี้ และพบว่ามีปริมาณสารพิษตกค้างไม่เกินค่ากำหนดที่อนุญาตให้มีได้ในน้ำบริโภค (MAC) นอกจากนี้ยังพบว่ามีการใช้ในปริมาณมากในช่วงฤดูฝน การศึกษาพยาธิสภาพของเนื้อเยื่อตับปลา ในคลอง 7 ช่วงฤดูร้อน และช่วงฤดูฝน พบว่ามีการเปลี่ยนแปลงคล้ายคลึงกัน และมีความรุนแรง จากน้อยไปจนถึงความรุนแรงมาก ดังนี้มีการสะสมแวคคิลโอลไขมันและไฮยาลินแกรนูลในเซลล์ตับ การเกิดเลือดคั่งในช่องไซนูซอยด์การสลายของนิวเคลียส การหลุดของเซลล์เยื่อชั้นในของหลอดเลือด และการตายของเซลล์ตับในลักษณะที่เป็นกลุ่มและแพร่กระจายรอบหลอดเลือด ผลการศึกษาทางฮีสโตเคมีพบว่าตับปลากลุ่มคลอง 7 ในฤดูร้อนและในฤดูฝน มีการสะสมของแวคคิวโอลไขมัน และไกลโคเจนจำนวนมากส่วนเนื้อเยื่อตับปลาที่ได้รับสารเอ็นโดซัลเฟนที่ทุกระดับความเข้มข้น (0.01, 0.06, 0.25และ 1 (+,m)g/L) มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อเยื่อตับเช่นเดียวกับปลาในฤดูร้อนและฤดูฝน และมีความรุนแรงน้อยกว่า จำนวนแวคคิวโอลไขมันและไกลโคเจนในเซลล์ตับลดลงทุกระดับความเข้มข้นทั้งนี้สรุปได้ว่าน้ำคลองในพื้นที่เกษตรกรรมคลอง 7 จังหวัดปทุมธานี มีสารพิษที่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงพยาธิสภาพและฮีสโตเคมีของเนื้อเยื่อตับปลาข้าวเม่า