การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างอายุ การรับรู้ภาวะเสี่ยงของการตั้งครรภ์ การรับรู้ความสามารถในการเป็นมารดา สัมพันธภาพของคู่สมรส และการสนับสนุนทางสังคม กับภาวะซึมเศร้าของหญิงในระยะตั้งครรภ์ และเพื่อศึกษาความสามารถในการทำนายภาวะซึมเศร้าในระยะตั้งครรภ์จากอายุ การรับรู้ภาวะเสี่ยงของการตั้งครรภ์ การรับรู้ความสามารถในการเป็นมารดา สัมพันธภาพของคู่สมรส และการสนับสนุนทางสังคม กลุ่มตัวอย่างคือหญิงตั้งครรภ์ที่มีอายุครรภ์อยู่ในไตรมาสที่ 3 (อายุครรภ์ 28-40 สัปดาห์) ที่ได้มาจากการสุ่มเมื่อมาฝากครรภ์ที่แผนกฝากครรภ์โรงพยาบาลสมุทรสาคร และโรงพยาบาลพระปกเกล้าจำนวน 120 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ แบบสอบถามการรับรู้ภาวะเสี่ยงของการตั้งครรภ์ แบบสอบถามการรับรู้ความสามารถในการเป็นมารดา แบบสอบถามสัมพันธภาพของคู่สมรสแบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคม และแบบสอบถามภาวะซึมเศร้าของหญิงในระยะตั้งครรภ์ แบบสอบถามทั้งหมดได้รับการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา วิเคราะห์ค่าความเสี่ยงของแบบสอบถามโดยใช้สัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคมีค่าเท่ากับ .86 .70 .77 .90 และ .79 ตามลำดับ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สหสัมพันธ์ของเพียร์สันและการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1. กลุ่มตัวอย่างมีภาวะซึมเศร้าในระยะตั้งครรภ์ร้อยละ 12.51 2. อายุ และการรับรู้ภาวะเสียงของการตั้งครรภ์ไม่มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าของหญิงในระยะตั้งครรภ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การรับรู้ความสามารถในการเป็นมารดามีความสัมพันธ์ทางลบในระดับต่ำกับภาวะซึมเศร้าของหญิงในระยะตั้งครรภ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = -.26) สัมพันธภาพของคู่สมรส และการสนับสนุนทางสังคมมีความสัมพันธ์ทางลบในระดับปานกลางกับภาวะซึมเศร้าของหญิงในระยะตั้งครรภ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = -.58 และ r = -.40 ตามลำดับ) 3. อายุ การรับรู้ภาวะเสี่ยงของการตั้งครรภ์ การรับรู้ความสามารถในการเป็นมารดาสัมพันธภาพของคู่สมรสและการสนับสนุนทางสังคม สามารถร่วมกันพยากรณ์ภาวะซึมเศร้าของหญิงในระยะตั้งครรภ์ได้ร้อยละ 39.9 (R('2) = .399, F = 15.148, p < .05) โดยสมการในรูปคะแนนมาตรฐานคือ Z(,ภาวะซึมเศร้า) = -.520(สัมพันธภาพของคู่สมรส) - .252(การสนับสนุนทางสังคม) -.062(การรับรู้ภาวะเสี่ยงของการตั้งครรภ์) -.016(อายุ) +.004(การรับรู้ความความสามารถในการเป็นมารดา)