การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบ วิธีการสื่อสารต่างๆ ที่มีประสิทธิผลที่สุดต่อการทำงาน ปัญหา และปัจจัยความสัมฤทธิผลในการสื่อสารในการทำงานระหว่างพนักงานชาวไทยและชาวตะวันตกโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยมีทั้งสิ้น 30 คนเป็นพนักงานชาวไทย 18 คน พนักงานชาวยุโรป 12 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามกึ่งอิงโครงสร้างแบบปลายเปิด จากการวิจัยพบว่า 1. รูปแบบการสื่อสารจำแนกได้เป็น 4 ประเภท 1) ตามทิศทางการสื่อสาร คือ แนวดิ่ง แนวตั้ง แนวนอนแนวไขว้ 2) ตามช่องทางการสื่อสาร คือ การสื่อสารทางเดียว การสื่อสารสองทาง 3) ตามประเภทของการใช้คือ เป็นทางการ และไม่เป็นทางการ 4) ตามสัญลักษณ์ที่ใช้ คือ การสื่อสารแบบใช้ถ้อยคำ และการสื่อสารแบบไม่ใช้ถ้อยคำ 2. พนักงานทั้งสองฝ่ายใช้วิธีการสื่อสารทั้งแบบวจนะ และอวจนะ แต่วิธีการสื่อสารที่มีประสิทธิผลที่สุดคือ แบบวจนะ ได้แก่ การสนทนาต่อหน้า การเขียน และการใช้การสนทนาต่อหน้ากับการเขียนร่วมกัน 3. ปัญหาในการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมในการทำงานของพนักงานชาวไทย และชาวยุโรปมี 4 ประการคือ 1) ภาษา 2) ค่านิยม 3) พฤติกรรม และ 4) ขนบธรรมเนียม ประเพณี และความเชื่อ 4. ปัจจัยการสื่อสารที่จะช่วยให้การสื่อสารสัมฤทธิผลมี 3 ประการ คือ 1) ภาษา 2) ทักษะในการสื่อสารและ 3) การปรับทัศนคติและค่านิยม