เนื่องจากการลงทุนทางตรงจากต่างประเทศถือว่ามีบทบาทสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศหนึ่ง ๆ ดังนั้นการศึกษาถึงพฤติกรรมและปัจจัยที่มีอิทธิพลในการกำหนดการลงทุนทางตรงจากต่างประเทศจึงเป็นสิ่งสำคัญ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงถูกจัดทำขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายความสัมพันธ์ของตัวแปรทางเศรษฐกิจต่าง ๆ ที่มีอิทธิพลในการกำหนดมูลค่าการลงทุนทางตรงจากต่างประเทศ โดยใช้ข้อมูลภาคตัดขวางของประเทศในกลุ่มเอเชียตะวันออก 8 ประเทศนอกจากนั้นวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ยังถูกจัดทำขึ้นเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างมูลค่าการลงทุนทางตรงจากต่างประเทศกับตัวแปรทางเศรษฐกิจและนโยบายของประเทศต่าง ๆ โดยใช้ข้อมูลอนุกรมเวลาและหลักการวิเคราะห์เชิงพรรณนา ทั้งนี้ จากการศึกษาพบว่าความแตกต่างด้านขนาดเศรษฐกิจระหว่างประเทศผู้มาลงทุนและประเทศผู้รับการลงทุน (วัดโดยสัดส่วนมูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ) ความแตกต่างด้านจำนวนประชากรระหว่างทั้งสองประเทศเป็นปัจจัยที่มีส่วนกำหนดมูลค่าการลงทุนทางตรงจากต่างประเทศในประเทศกลุ่มเอเชียตะวันออกอย่างมีนัยสำคัญนอกจากนั้น จากการวิเคราะห์โครงสร้างทางเศรษฐกิจและนโยบายทางเศรษฐกิจของแต่ละประเทศยังพบว่า ประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออก โดยรวมมีมูลค่าเงินลงทุนทางตรงจากต่างประเทศที่สัมพันธ์ในเชิงบวกกับขนาดเศรษฐกิจ รายได้ต่อหัวของประชากร จำนวนประชากร รายได้จากการส่งออก และอัตราแลกเปลี่ยนของประเทศผู้รับการลงทุนนั้นๆ อีกด้วย อย่างไรก็ดี พบว่าความสัมพันธ์ระหว่างมูลค่าการลงทุนทางตรง กับอัตราดอกเบี้ย อัตราเงินเฟ้อ และผลิตภาพของแรงงานในแต่ละประเทศนั้นไม่พบความสัมพันธ์ที่ชัดเจน นอกจากนั้น นโยบายเกี่ยวกับการลงทุนและสิ่งแวดล้อมทางเศรษฐกิจ ตลอดจนบรรยากาศในการลงทุนของประเทศหนึ่ง ๆ ยังมีความสัมพันธ์กับมูลค่าการลงทุนทางตรงจากต่างประเทศที่ประเทศนั้นจะได้รับอีกด้วย ทั้งนี้ สรุปได้ว่า การลงทุนทางตรงจากต่างประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกนั้น เมื่อเจาะลึกลงไปในรายประเทศแล้ว ปัจจัยทางเศรษฐกิจและปัจจัยเฉพาะอื่น ๆ ภายในประเทศยังคงมีบทบาทค่อนข้างมากต่อมูลค่าการลงทุนดังนั้นจึงเสนอให้รัฐบาลที่ต้องการส่งเสริมการลงทุนทางตรงจากต่างประเทศทำการพัฒนาขนาดตลาดสินค้าและบริการ ตลาดแรงงาน ตลาดการเงิน และโครงสร้างพื้นฐษนที่จำเป็นเพื่อสร้างความได้เปรียบเทียบให้แก่ประเทศในการดึงดูดการลงทุน