วิทยานิพนธ์เล่มนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาและวิเคราะห์ภาพจิตรกรรมฝาผนังในสมัยรัชกาลที่ 1 ทั้งทางด้านรูปแบบและเนื้อหาของภาพจิตรกรรมที่มีที่มาจากคติไตรภูมิโดยเฉพาะฉากภาพนรกภูมิ และมุ่งที่จะศึกษาบทบาทความสำคัญของภาพนรกภูมิในจิตรกรรมฝาผนังที่มีผลต่อสังคมในสมัยนั้น วิทยานิพนธ์เล่มนี้วิเคราะห์เนื้อหาของภาพนรกโดยใช้ระเบียบวิธีทางประวัติศาสตร์ศิลป์และวิเคราะห์สารสำคัญที่ภาพนรกพยายามจะสื่อกับผู้ดูในบริบททางสังคมและการเมืองในสมัยนั้นผู้วิจัยได้เปรียบเทียบจิตรกรรมฝาผนังสมัยอยุธยากับรูปแบบ เนื้อหาและวิธีการนำเสนอภาพในจิตรกรรมฝาผนังจำนวน 9 วัดในสมัยต้นรัตนโกสินทร์ รวมทั้งได้วิเคราะห์ภาพจิตรกรรมเหล่านี้ในบริบททางสังคมการเมืองในสมัยรัชกาลที่ 1 ผลการศึกษาพบว่า จิตรกรรมฝาผนังสมัยรัชกาลที่ 1 นิยมเสนอภาพไตรภูมิบนฝาผนังด้านหลังพระประธานในโบสถ์หรือในวิหาร ภาพจากคติไตรภูมิเหล่านี้เน้นการนำเสนอภาพในส่วนที่เป็นกามภูมิ ทั้งสวรรค์ภูมิ มนุษยภูมิ และนรกภูมิ จากการวิเคราะห์ พบว่าภาพสวรรค์ภูมิและภาพนรกภูมิถูกทำให้แตกต่างอย่างตรงกันข้าม ทั้งรูปแบบ เนื้อหาและวิธีการนำเสนอภาพทำให้ผู้ดูเกิดความรู้สึกว่า สวรรค์ภูมิเป็นรางวัลในขณะที่นรกภูมิเป็นการลงโทษ และการที่ภาพทั้งสองถูกนำเสนอในแนวดิ่งโดยภาพสวรรค์ภูมิอยู่ด้านบนสุดและภาพนรกภูมิอยู่ด้านล่างสุดมีผลในการสื่อสารทางด้านศีลธรรมกับผู้ดู วิทยานิพนธ์เล่มนี้วิเคราะห์ให้เห็นว่า ภาพไตรภูมิในจิตรกรรมฝาผนังสมัยรัชกาลที่ 1ได้ถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือในการอบรมศีลธรรมและสร้างความชอบธรรมให้สถาบันพระมหากษัตริย์ในบริบททางสังคมสมัยนั้นที่มีแต่ความไม่สงบและความไม่มั่นคงทางการเมือง