วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีทางภาษาที่ใช้โจมตีรัฐบาลทางอ้อมในปริจเฉทการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจ ข้อมูลที่ใช้ในการศึกษาได้จากแถบบันทึกเสียงการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจในระหว่างวันที่ 22 - 24 พฤษภาคม2545 จำนวน 71 ม้วน มีระยะเวลาในการอภิปรายประมาณ 71 ชั่วโมง จากการศึกษาปริบทการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจตามกรอบ SPEAKING ของHymes พบว่า การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจจะต้องดำเนินไปตามข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งกำหนดเวลา สถานที่ ผู้เข้าร่วมเหตุการณ์ จุดมุ่งหมาย ลำดับขั้นตอนและลักษณะภาษาที่ใช้ ในความเป็นจริงแล้ว จุดมุ่งหมายของการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจไม่ได้เป็นไปเพื่อตรวจสอบการทำงานของรัฐบาลเพียงอย่างเดียว พรรคฝ่ายค้านยังต้องการให้ประชาชนได้รับทราบว่ารัฐบาลบริหารประเทศชาติบกพร่องอย่างไร ทั้งนี้เพื่อให้ประชาชนเลือกฝ่ายตนเข้ามาทำหน้าที่บริหารประเทศชาติในการเลือกตั้งครั้งต่อไป แต่ด้วยข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎรกำหนดห้ามผู้อภิปรายแสดงกิริยาวาจาที่ไม่สุภาพใส่ร้ายหรือเสียดสี พรรคฝ่ายค้านจึงต้องเลือกใช้กลวิธีทางภาษารูปแบบต่าง ๆ เพื่อโจมตีรัฐบาลทางอ้อม ผลการศึกษาเรื่องกลวิธีทางภาษาพบว่า พรรคฝ่ายค้านใช้กลวิธีทางภาษาเพื่อโจมตีรัฐบาลทางอ้อม 8 กลวิธี ได้แก่ การใช้ถ้อยคำนัยผกผัน การถาม การใช้รูปประโยคเงื่อนไขการใช้คำอ้างถึงโดยไม่ระบุชื่อ การใช้ความเปรียบหรืออุปลักษณ์ การใช้สำนวน การยกตัวอย่างเปรียบเทียบเพื่อให้ผู้ฟังตีความว่าผิด และการเล่นคำ เมื่อศึกษาหน้าที่ในการสื่อสารของกลวิธีทางภาษาทั้ง 8 กลวิธี พบว่า นอกจากกลวิธีทางภาษาที่พรรคฝ่ายค้านเลือกใช้จะทำหน้าที่โจมตีรัฐบาลแล้ว กลวิธีเหล่านี้ยังทำหน้าที่ในการสื่อสารอื่นซึ่งช่วยให้การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจสัมฤทธิผลตามจุดมุ่งหมายที่พรรคฝ่ายค้านวางไว้ หน้าที่ดังกล่าวนั้นก็คือ ช่วยเลี่ยงการละเมิดข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ช่วยเลี่ยงความรับผิดชอบคำพูดของตน ช่วยโน้มน้าวใจผู้ฟังให้เชื่อถือ ช่วยเรียกร้องความสนใจ ช่วยสร้างความขบขันสนุกสนาน ช่วยสื่อความให้เห็นภาพได้ชัดเจน ช่วยเน้นความ และช่วยให้ผู้ฟังเข้าใจความหมายได้รวดเร็ว เมื่อพิจารณาการปรากฏของกลวิธีทางภาษาที่พรรคฝ่ายค้านเลือกใช้ พบว่า พรรคฝ่ายค้านเลือกใช้ถ้อยคำนัยผกผันและใช้การถามเพื่อโจมตีรัฐบาลทางอ้อมเป็นจำนวนมาก ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกใช้กลวิธีทางภาษาของพรรคฝ่ายค้าน คือ ปริบทของการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจ หน้าที่ในการสื่อสารของกลวิธี และวัจนลีลาเฉพาะตัว