ระบาดวิทยาของเชื้อเอ็นเตอโรคอคคัยที่ดื้อยาแวนโคมัยซิน (vancomycin resistantEnterococci : VRE) ซึ่งเป็นปัญหาสำคัญทางสาธารณสุขอาจมีความเกี่ยวข้องกับสัตว์เลี้ยงสุนัขและแมวซึ่งใกล้ชิดกับมนุษย์มากแต่ยังไม่เคยมีการศึกษา ดังนั้นจึงทำการตรวจหาเชื้อVRE ในอุจจาระของสุนัขและแมวซึ่งมารับบริการตรวจและรักษาที่โรงพยาบาลสัตว์เล็กคณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยใช้อาหารเลี้ยงเชื้อจำเพาะที่มียาแวนโคมัยซิน6 มิลลิกรัม/ลิตร พบว่าสามารถแยกเชื้อ VRE ได้ 61 ตัวอย่าง จากอุจจาระสุนัขและแมว530 ตัวอย่าง คิดเป็น 11.5% โดยเป็น ~iEnterococcus faecium~i 16 ตัวอย่าง (26.2%)~iE. faecalis~i 3 ตัวอย่าง (4.9% ) ~iE. gallinarum~i 37 ตัวอย่าง (60.7%) และ~iE. casseliflavus~i 5 ตัวอย่าง (8.2%) ส่วนตัวอย่างอุจจาระจากเจ้าของสุนัขและแมวที่ตรวจพบเชื้อ VRE ซึ่งยินดีร่วมงานวิจัยจำนวน 21 คน (จาก 16 บ้านซึ่งเป็นเจ้าของสุนัข)พบเชื้อ VRE 15 คน (จาก 11 บ้าน) คิดเป็น 71.4% ซึ่งเป็น ~iE. faecium~i 6 ตัวอย่าง(40%) และ ~iE. gallinarum 9 ตัวอย่าง (60%) ทดสอบความไวรับของเชื้อ VRE ต่อยาแวนโคมัยซิน แอมพิซิลิน อิริโทมัยซิน ไทโรซิน เจนต้ามัยซิน คลอแรมฟินิคอล ในโตรฟูเรนโตอินและเตตร้าซัยคลิน ด้วยวิธี agar dilution และทดสอบความไวรับของเชื้อ VRE ต่อยาไทโคพานินด้วย E-test พบว่าเชื้อ VRE ที่แยกได้จากสุนัขและแมวที่เป็น ~iE. faecium~i16 ตัวอย่าง ดื้อต่อยาแวนโคมัยซิน แอมพิซิลิน อิริโทมัยซิน ไทโรซิน เจนต้ามัยซินไนโตรฟูเรนโตอิน และเตตร้าซัยคลิน ~iE. faecalis~i 3 ตัวอย่าง ดื้อต่อยาอิริโทมัยซินไทโรซิน เจนต้ามัยซินและคลอแรมฟินิคอล ~iE. gallinarum~i 37 ตัวอย่าง ดื้อต่อยาแอมพิซิลินอิริโทมัยซิน ไทโรซิน เจนต้ามัยซิน คลอแรมฟินิคอลและเตตร้าซัยคลิน และ ~iE. casseliflavus~i5 ตัวอย่าง ดื้อต่อยาอิโทมัยซิน และเจนต้ามัยซิน ส่วนเชื้อ VRE ที่แยกได้จากเจ้าของที่เป็น ~iE. faecium~i 6 ตัวอย่าง ดื้อต่อยาแอมพิซิลิน อิริโทมัยซิน ไทโรซิน เจนต้ามัยซินและเตตร้าซัยคลิน และ ~iE. gallinarum~i 9 ตัวอย่าง ดื้อต่อยาทุกชนิดยกเว้นแวนโคมัยซินไทโคพานิน คลอแรมฟินิคอล และไนโตรฟูเรนโตอิน ทั้งนี้รูปแบบการดื้อยาระหว่างเชื้อ VREที่แยกได้จากสุนัข กับเจ้าของ 4 บ้านมีรูปแบบการดื้อยาไปในทิศทางเดียวกัน การตรวจหายีนดื้อยาแวนโคมัยซินของเชื้อ VRE ที่แยกได้จากสุนัขหรือแมวด้วยวิธี Polymerase chainreaction พบยีน ~ivanC1~i ใน ~iE. gallinarum 37 ตัวอย่าง (100%) และพบยีน~ivanC2/C3~i ใน ~iE. casseliflavus~i 5 ตัวอย่าง (100%) ส่วนเชื้อ VRE ที่แยกได้จากเจ้าของพบยีน ~ivanC1 ใน ~iE. gallinarum~i 9 ตัวอย่าง (100%) เมื่อเปรียบเทียบแบบแผนดีเอ็นเอของเชื้อ VRE ที่แยกได้จากสุนัขกับเจ้าของด้วยวิธี Pulse-Field GelElectrophoresis พบว่าแบบแผนดีเอ็นเอของเชื้อ VRE ที่แยกได้จากสุนัขกับเจ้าของไม่มีความสัมพันธ์กัน ดังนั้นความสำคัญด้านระบาดวิทยาของเชื้อ VRE จากสัตว์เลี้ยงสุนัขสู่มนุษย์จึงอาจไม่มีนัยสำคัญทางสาธารณสุข