| ชื่อเรื่อง | : | ความสามารถในการอยู่รอดและการย่อยสลายสาร PAHs ของ ~iSphingomonas~i sp. strain P2ในดินที่ปนเปื้อนด้วยสาร PAHs ภายหลังจากการทำให้เคยชินกับสภาพดิน |
| นักวิจัย | : | ประภาพร แดงเรือง |
| คำค้น | : | BIOAUGMENTATION , PAHs , SOIL BACTERIA , ACCLIMATIZATION |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2547 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082547000336 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | ~iSphingomonas~isp. P2 เป็นแบคทีเรียที่คัดแยกจากดินปนเปื้อนน้ำมันเครื่องซึ่งสามารถย่อยสลายฟีแนนทรีนและสาร PAHs อื่นๆ แบคทีเรียสายพันธุ์นี้ยังสามารถโคเมแทโบไลซ์สาร PAHs ที่มีมวลโมเลกุลสูง เช่น ฟลูออเรนธีน และไพรีน ในอาหารเหลวที่มีฟีแนนทรีนอยู่อย่างไรก็ตามการเจริญและความสามารถในการย่อยสลายสาร PAHs ของแบคทีเรียสายพันธุ์นี้ถูกยับยั้งเมื่อเติมลงในดินไม่ปลอดเชื้อ เพื่อเพิ่มความสามารถในการอยู่รอด และการย่อยสลายของสาร PAHs การทดลองนี้ได้ทำให้ ~iSphingomonas~i sp. P2 เคยชินกับสภาพดินก่อนเติมลงในระบบนิเวศน์จำลองดินที่ไม่ปลอดเชื้อ ขบวนการทำให้เคยชินทำโดยเลี้ยง ~iSphingomonas~i sp.P2 ในอาหารเลี้ยงเชื้อที่เตรียมจากสารสกัดจากดินแล้วตามด้วยเลี้ยงในดินปลอดเชื้อแบคทีเรียที่ถูกทำให้เคยชินกับสภาพดินถูกนำมาใช้เป็นหัวเชื้อในการบำบัดดินที่ปนเปื้อนสารPAHs เมื่อเปรียบเทียบกับอาหารเลี้ยงเชื้ออื่น ~iSphingomonas~i sp. P2 ที่เลี้ยงในสารสกัดจากดินผสมน้ำในอัตราส่วน (1:3) มีการย่อยสลาย PAHs และการอยู่รอดสูงสุดในระบบนิเวศน์จำลองที่ปลอดเชื้อขนาด 2 กรัม จึงนำสารสกัดจากดินผสมน้ำในอัตราส่วน (1:3)มาใช้เป็นอาหารสำหรับเตรียมหัวเชื้อแบคทีเรียจากอาหารเหลว หัวเชื้อแบคทีเรียจากดินเตรียมจากการเติมหัวเชื้อแบคทีเรียจากอาหารเหลวนี้ในดินปลอดเชื้อที่เติมฟีแนนทรีนการบำบัดดินที่ปนเปื้อนสาร PAHs มีการศึกษาในระบบนิเวศน์จำลองดินไม่ปลอดเชื้อขนาด20 g เพื่อทดสอบความสามารถในการอยู่รอด และการย่อยสลายสาร PAHs ของแบคทีเรียที่ถูกทำให้เคยชินแล้ว ทั้งนี้ใช้ระบบนิวเวศน์จำลองดิน 2 ชนิด ที่มีความเข้มข้นของฟีแนนทรีนต่างกัน คือ (ก) ฟีแนนทรีน 0.1 มก./กรัมดิน ผสมกับไพรีน 0.1 มก./กรัมดิน และ (ข) ฟีแนนทรีน0.3 มก./กรัมดินผสมกับ ไพรีน 0.1 มก./กรัมดิน เมื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพของหัวเชื้อแบคทีเรียจากดินที่บ่มก่อนเป็นเวลา 4-, 8- และ 12- วัน และหัวเชื้อแบคทีเรียจากอาหารเหลวพบว่า หัวเชื้อแบคทีเรียจากดินมีความสามารถในการอยู่รอดและการย่อยสลาย phenanthreneได้ดีเช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงต้นของการทดลอง สำหรับการย่อยสลายของไพรีนพบว่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อเทียบกับชุดทดลองกับชุดควบคุม (ไม่มีการเติมหัวเชื้อแบคทีเรีย) จากการวิเคราะห์ 16S rDNa-DGGE พบแถบดีเอ็นเอที่ตรงกับ ~iSphingomonas~i sp.P2 ในทุก ๆ เจล ผลการทดลองแสดงว่าแบคทีเรียที่เติมเป็นหนึ่งในประชากรเด่นของระบบนิเวศน์จำลองดิน นอกจากนี้หัวเชื้อแบคทีเรียจากอาหารเหลวและจากดินมีผลต่อประชากรแบคทีเรียในดินแบบเดียวกัน |
| บรรณานุกรม | : |
ประภาพร แดงเรือง . (2547). ความสามารถในการอยู่รอดและการย่อยสลายสาร PAHs ของ ~iSphingomonas~i sp. strain P2ในดินที่ปนเปื้อนด้วยสาร PAHs ภายหลังจากการทำให้เคยชินกับสภาพดิน.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ประภาพร แดงเรือง . 2547. "ความสามารถในการอยู่รอดและการย่อยสลายสาร PAHs ของ ~iSphingomonas~i sp. strain P2ในดินที่ปนเปื้อนด้วยสาร PAHs ภายหลังจากการทำให้เคยชินกับสภาพดิน".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ประภาพร แดงเรือง . "ความสามารถในการอยู่รอดและการย่อยสลายสาร PAHs ของ ~iSphingomonas~i sp. strain P2ในดินที่ปนเปื้อนด้วยสาร PAHs ภายหลังจากการทำให้เคยชินกับสภาพดิน."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2547. Print. ประภาพร แดงเรือง . ความสามารถในการอยู่รอดและการย่อยสลายสาร PAHs ของ ~iSphingomonas~i sp. strain P2ในดินที่ปนเปื้อนด้วยสาร PAHs ภายหลังจากการทำให้เคยชินกับสภาพดิน. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2547.
|
