วิธีการดูดติดผิวโดยใช้เรซินสามชนิด คือ DAX-8 AG-MP-50 และ WA-10 ได้ถูกนำมาใช้ในการจำแนกลักษณะของน้ำดิบจากโรงผลิตน้ำประปาบางเขนเป็นหกกลุ่ม พบว่าปริมาณอินทรีย์คาร์บอนละลายน้ำเรียงลำดับจากมากไปน้อย คือ ไฮโดรฟิลิกที่เป็นกลาง ไฮโดรโฟบิกที่เป็นกรด ไฮโดรฟิลิกที่เป็นกรด ไฮโดรโฟบิกที่เป็นกลาง ไฮโดรฟิลิกที่เป็นด่าง และไฮโดรโฟบิกที่เป็นด่าง ตามลำดับ ซึ่งสารอินทรีย์กลุ่มไฮโดรฟิลิกที่เป็นกลาง และไฮโดรโฟบิกที่เป็นกรดเป็นสารอนิทรีย์สองกลุ่มหลักที่ก่อให้เกิดการก่อตัวของสารไตรฮาโลมีเทน (THMFP)ในแหล่งน้ำดิบ ในขณะที่สารอินทรีย์กลุ่มไฮโดรโฟบิกที่เป็นด่าง และไฮโดรฟิลิกที่เป็นด่างเป็นกลุ่มที่เกิดปฏิกิริยาได้มากที่สุด โดยที่ความสัมพันธ์ในลักษณะเป็นเส้นตรงระหว่างความเข้มข้นของสารอินทรีย์แต่ละกลุ่มกับ THMFP ซึ่งบ่งชี้ว่าปฏิกิริยาของสารอินทรีย์แต่ละกลุ่มกับคลอรีนเกิดขึ้นเป็นแบบแปรผันตรง การจำแนกลักษณะสารอินทรีย์ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงความเข้มข้นของโบรไมด์ในสารอินทรีย์แต่ละกลุ่มเปลี่ยนไปจากความเข้มข้นในน้ำดิบ และยังมีผลต่อการเกิดสารไตรฮาโลมีเทนชนิดที่มีโบรไมด์เป็นองค์ประกอบ แต่ผลของการเปลี่ยนแปลงนี้ยังอยู่ในช่วงที่ยอมรับได้ ผลจากการศึกษาการเกิดปฏิกิริยาของสารอินทรีย์แต่ละกลุ่มกับคลอรีนส่งผลให้ระดับการเกิด THMFP สูงขึ้นกว่าในน้ำดิบและน้ำตัวอย่างที่ได้จากการผสมสารอินทรีย์แต่ละกลุ่มเข้าด้วยกัน ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเกิดจากผลการยับยั้งในการเกิดปฏิกิริยาจากการอยู่ร่วมกันของสารอินทรีย์แต่ละกลุ่ม การโคแอกกูเลชั่นโดยใช้สารส้มสามารถลดการเกิด THMFP ได้แต่ประสิทธิภาพยังไม่ดีเมื่อเทียบกับการใช้สารส้มร่วมกับโพลิเมอร์ โดยที่ประสิทธิภาพของโพลิเมอร์ DADMACมีประสิทธิภาพสูงสุดในการลด THMFP รองลงมาคือ EpiDMA CatPAM และ AnPAM ตามลำดับซึ่งโพลิเมอร์แต่ละตัวมีผลกับการลดปริมาณสารอินทรีย์แต่ละกลุ่มได้ไม่เท่ากัน เช่นCatPAM เหมาะกับไฮโดรโฟบิกที่เป็นกลาง DADMAC เหมาะกับไฮโดรโฟบิกที่เป็นด่าง EpiDMAเหมาะกับไฮโดรฟิลิกที่เป็นกลาง และสารส้มเหมาะกับไฮโดรโฟบิกที่เป็นกรด และไฮโดรฟิลิกที่เป็นกรด