วิธีการตกตะกอนเป็นวิธีที่นิยมใช้ในการบำบัดน้ำเสียที่มีโลหะหนักเจือปนการตกตะกอนโดยใช้ซัลไฟด์ซึ่งมีประสิทธิภาพค่อนข้างสูงและใช้ระยะเวลาในการทำปฏิกิริยาสั้นอีกทั้งโลหะซัลไฟด์ยังสามารถนำกลับมาสกัดเพื่อนำโลหะกลับมาใช้ใหม่ได้ การสร้างซัลไฟด์โดยใช้ซัลเฟตรีดิวซิ่งแบคทีเรียเป็นวิธีหนึ่งที่สามารถพัฒนามาใช้ในระบบบำบัดจริง ขั้นตอนทางธรรมชาติของการบำบัดได้แบ่งกระบวนการตกตะกอนโลหะหนักโดยใช้ซัลเฟตรีดิวซิ่งแบคทีเรียออกเป็น 2 ขั้นตอน โดยในขั้นตอนแรกซัลไฟด์สามารถเกิดขึ้นได้ในระบบบำบัดน้ำเสียแบบไร้อากาศโดยซัลเฟตคีดิวซิ่งแบคทีเรียจะใช้ซัลเฟตเป็นตัวรับอิเล็กตรอนจากสารอินทรีย์ในน้ำเสียแล้วเปลี่ยนรูปซัลเฟตเป็นซัลไฟด์ ขั้นที่สองคือการตกตะกอนของโลหะซัลไฟด์ จุดประสงค์ของงานวิจัยนี้คือเพื่อการศึกษา สภาพแวดล้อมและปัจจัยที่เหมาะสมของการตกตะกอนโลหะหนักโดยใช้ซัลไฟด์ในถังไร้อากาศแบบกวนสมบูรณ์ และปริมาณสังกะสีที่ถังบำบัดไร้อากาศนี้จะสามารถบำบัดได้สูงสุด ในการทดลองได้แบ่งออกเป็น 2 ขั้นตอน ขั้นตอนแรกทำการเริ่มต้นเดินระบบถังไร้อากาศเป็นเวลา 8 วัน ขั้นที่สอง ทำการเติมสังกะสีซัลเฟต 9 ครั้ง ที่ความเข้มข้นของสังกะสี 10 มก./ล. สำหรับครั้งที่ 1 20 มก./ลิตร สำหรับครั้งที่ 2 ถึงครั้งที่ 5 50 มก./ล. สำหรับครั้งที่ 6 และครั้งที่ 7 100 มก./ล. สำหรับครั้งที่ 8 และครั้งที่ 9 ผลการศึกษาพบว่า สภาพที่เหมาะสมกับถังไร้อากาศ คือ ที่ pH ระหว่าง 7.0-7.2 ORPต่ำกว่า -100 mV และอุณหภูมิระหว่าง 28-32 องศาเซลเซียส สังกะสีที่ถูกเติมลงในถังไร้อากาศ จะตกตะกอนอย่างรวดเร็วภายใน 10 นาที ที่ปริมาณความเข้มข้นสังกะสี 100 มก./ลิตรมีผลทำให้การเปลี่ยนรูปซัลเฟตเป็นซัลไฟด์เกิดขึ้นช้าและน้อยลง และที่ความเข้มข้นสะสมของสังกะสีในถัง 290 มก./ลิตร จะทำให้ ORP มีค่ามากกว่า ศูนย์ pH ลดลงจนต่ำกว่า 7.0 และไม่เกิดการเปลี่ยนรูปซัลเฟตเป็นซัลไฟด์ ทำให้ซัลไฟด์ในระบบเป็น ศูนย์ และไม่เกิดการตกตะกอนของสังกะสีซึ่งแสดงถึงการล้มเหลวของระบบ