วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ศึกษาเรื่องราวของสตรีชาวตะวันตกที่เข้ามาทำงานในประเทศไทยบริเวณกรุงเทพมหานคร ประเด็นของงานวิจัยเกี่ยวข้องกับการผสมกลมกลืนของบุคคลกลุ่มดังกล่าวให้เข้ากับสังคมไทยโดยตั้งคำถามว่า จำนวนสตรีชาวตะวันตกที่เข้ามาทำงานในประเทศไทยเพิ่มมากขึ้นนำไปสู่การผสมกลมกลืนทางสังคมและวัฒนธรรมที่มากขึ้นหรือไม่วิทยานิพนธ์ฉบับนี้สำรวจและอธิบายระดับของการกลมกลืนในประเด็นหลักสามประเด็น ได้แก่ภาษาและการสื่อสาร กระบวนการกล่อมเกลาทางสังคม และการปรับตัวทางวัฒนธรรม ผู้เขียนวิเคราะห์ระดับความกลมกลืนบนพื้นฐานของมโนทัศน์ดังกล่าวข้างต้น ผ่านการสำรวจเชิงปริมาณอย่างกว้างขวางในหมู่สตรีชาวตะวันตกที่เข้ามาทำงานในกรุงเทพมหานครผลของการสำรวจแสดงให้เห็นว่า ระดับความกลมกลืนกับสังคมไทยของสตรีชาวตะวันตกอยู่ในระดับต่ำ ปัจจัยสำคัญที่ก่อให้เกิดปัญหาดังกล่าวได้รับการบ่งชี้และทดสอบผ่านชุดของเครื่องชี้วัดที่เกี่ยวข้องซึ่งบ่งชี้ว่า (1) สถานภาพของความเป็นชาวต่างชาติ, (2) ลักษณะร่วมซึ่งมีความเป็นสากล, และ (3) การขาดเครือข่ายทางสังคม อาจเป็นปัจจัยหลักที่เป็นอุปสรรคต่อความตั้งใจหรือความสามารถของสตรีชาวตะวันตกในการผสมกลมกลืนกับสังคมไทย ผู้เขียนเสนอว่า ควรจะมีการให้ความสำคัญแก่การเรียนภาษาในกลุ่มสตรีชาวตะวันตกมากยิ่งขึ้น นอกจากนี้กลุ่มและองค์กรต่างประเทศในประเทศไทยควรสำรวจบทบาทหน้าที่ของตนภายในชุมชนท้องถิ่น โดยเน้นการผสมกลมกลืนเพิ่มมากขึ้น ท้ายที่สุด ผู้เขียนยังแสดงให้เห็นถึงความสำคัญในการเพิ่มความเข้าใจระหว่างสตรีชาวตะวันตกและสังคมท้องถิ่นในเรื่องของการรับรู้และการยอมรับทางวัฒนธรรมอีกด้วย