การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความรู้ของผู้ป่วยที่ประสบภัยจากรถที่มีต่อพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 รวมทั้งศึกษาปัจจัยด้านประชากร เศรษฐกิจและสังคมที่มีความสัมพันธ์กับระดับความรู้ และศึกษาความคิดเห็นที่มีต่อ พ.ร.บ. คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 เป็นการศึกษาเฉพาะกรณีโรงพยาบาลตำรวจกลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยในที่รักษาตัวในโรงพยาบาลตำรวจในช่วงเดือน มิถุนายน-กันยายน2547 จำนวน 450 คน การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้วิธีการสัมภาษณ์ด้วยแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณา ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และการทดสอบหาความสัมพันธ์ด้วยสถิติ ไคสแควร์ ผลการวิจัย พบว่า 1. ระดับความรู้ของผู้ป่วยที่ประสบภัยจากรถที่พักรักษาตัวเป็นผู้ป่วยในโรงพยาบาลตำรวจที่มีต่อพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 มีความรู้อยู่ในระดับปานกลาง 2. ตัวแปร อายุ สถานภาพสมรส และลักษณะการเกิดอุบัติเหตุ ไม่มีความสัมพันธ์กับระดับความรู้เรื่องพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 เป็นการปฏิเสธสมมติฐานที่ตั้งไว้ 3. ตัวแปร เพศ ระดับการศึกษา อาชีพ รายได้ ภูมิลำเนาเดิม แหล่งข้อมูลข่าวสาร ประสบการณ์การใช้สิทธิ สถานภาพการครอบครองรถ และการใช้สิทธิเบิกค่ารักษามีความสัมพันธ์กับระดับความรู้เรื่องพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 เป็นการยอมรับสมมติฐานที่ตั้งไว้