ภาวะน้ำหนักเกิน เป็นปัญหาทางสาธารณสุขที่สำคัญและเป็นปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดโรคเรื้อรังมากมาย โดยทั่วไปมีสาเหตุจากพฤติกรรมการบริโภคที่ไม่เหมาะสมซึ่งอาจทำให้เกิดภาวะขาดโฟเลตและเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือดได้ การศึกษานี้ได้วิเคราะห์ปริมาณโฟเลตในซีรัมและในเม็ดเลือดแดงเพื่อประเมินภาวะโฟเลตในอาสาสมัครที่มีน้ำหนักเกิน จำนวน 48 คน และน้ำหนักปกติจำนวน 31 คน ที่มาบริจาคโลหิต ณ ศูนย์บริการโลหิตแห่งชาติ สภากาชาดไทย ด้วยวิธีทางจุลชีววิทยาโดยใช้เชื้อ ~iLactobacillus casei~i,ATCC. No. 7469 และประเมินพฤติกรรมการบริโภคโดยใช้แบบสอบถามอาหารที่บริโภคย้อนหลัง24 ชั่วโมงและแบบสอบถามความถี่อาหารบริโภคกึ่งปริมาณเพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างการบริโภคอาหารที่มีโฟเลตสูงกับภาวะโฟเลต ผลการศึกษาพบว่าร้อยละ 31.2 ของผู้มีน้ำหนักเกินมีระดับโฟเลตในเม็ดเลือดแดงต่ำกว่ามาตรฐาน ปริมาณโฟเลตในเม็ดเลือดแดงเฉลี่ยของอาสาสมัครที่มีน้ำหนักเกินแตกต่างจากปริมาณโฟเลตในเม็ดเลือดแดงเฉลี่ยของอาสาสมัครที่มีน้ำหนักปกติอย่างมีนัยสำคัญ (109.60(+,ฑ)27.23 และ 186.40(+,ฑ)70.03 นาโนกรัมต่อมิลลิลิตรตามลำดับ, p<0.05) ปริมาณโฟเลตที่ทั้งสองกลุ่มได้รับจากอาหารซึ่งคำนวณจากแบบสอบถามทั้งสองชนิดมีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญกับปริมาณโฟเลตในเม็ดเลือดแดง (p(+,ณ)0.001)และพบว่ากลุ่มคนที่มีน้ำหนักเกินได้รับโฟเลตจากอาหารประเภทถั่วและงาต่ำกว่ากลุ่มที่มีน้ำหนักปกติ ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับภาวะโฟเลตต่ำได้ ดังนั้นในผู้ที่มีน้ำหนักเกินควรได้รับคำแนะนำให้มีการบริโภคแหล่งอาหารที่มีโฟเลตสูงเพิ่มขึ้นเพื่อป้องกันภาวะขาดโฟเลตซึ่งเป็นปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจและหลอดเลือด