การศึกษาในโค มีวัตถุประสงค์เพื่อหาเวลาที่เกิดและระยะเวลาที่มีการถ่ายแบบดีเอ็นเอครั้งแรกของตัวอ่อนโคระยะหนึ่งเซลล์ที่เกิดจากการโคลนนิ่งโดยด้วยเซลล์โซมาติกโดยใช้โอโอไซต์ผู้รับที่อยู่ในสภาวะต่างกันและศึกษาผลกระทบต่อการเจริญของตัวอ่อน ในกลุ่มโอโอไซต์ที่ไม่ถูกกระตุ้น (ระยะเมทาเฟส ทู) นำโอโอไซต์ที่ดึงเมทาเฟสออกแล้วมาเชื่อมกับเซลล์ไฟโบรบลาสที่ผ่านการเลี้ยงในสภาพอดอาหาร จากนั้นกระตุ้นด้วยสารไซโคลเฮกซิไมด์และไซโทคาลาซินบีนาน 5 ชั่วโมง ในกลุ่มโอโอไซต์ที่ถูกกระตุ้น (ไม่อยู่ในระยะเมทาเฟส ทู)นำโอโอไซต์ที่ดึงเมทาเฟสแล้วไปเลี้ยงใน 7% แอลกอฮอล์ นาน 5 นาที เลี้ยงต่อในสารไซโคลเฮกซิไมด์ 2 ชั่วโมง นำไปเชื่อมกับเซลล์ต้นแบบแล้วเลี้ยงต่อในสารเดิมอีก 3 ชั่วโมงจากนั้นเพาะเลี้ยงตัวอ่อนทั้งสองกลุ่มในน้ำยาเลี้ยงจนถึงเวลาที่กำหนด ตรวจสอบการสังเคราะห์ดีเอ็นเอโดยวิธีการทางวิทยาภูมิคุ้มกัน พบว่าที่ 5 ชั่วโมงหลังการเชื่อมเซลล์ กลุ่มโอโอไซต์ที่ถูกกระตุ้นเริ่มมีการสังเคราะห์ดีเอ็นเอ (10/27) ขณะที่อีกกลุ่มไม่พบว่ามีการสังเคราะห์ (0/25, P<0.001) ที่ 18 ชั่วโมงไม่พบว่าการถ่ายแบบดีเอ็นเอในกลุ่มที่ไม่ถูกกระตุ้น แต่ยังมีการตรวจพบในกลุ่มที่ถูกกระตุ้น (9/25, 36% P<0.001) อัตราการเจริญถึงระยะบลาสโตซีสต์ในกลุ่มโอโอไซต์ที่ไม่ถูกกระตุ้นสูงกว่ากลุ่มที่ถูกกระตุ้นอย่างมีนัยสำคัญ (51.1% และ 22.8%, P<0.001) การศึกษาในแพะ เพื่อศึกษาผลของวิธีการกระตุ้นต่อการเจริญของตัวอ่อนแพะโคลนนิ่งใช้โอโอไซต์ที่เจาะรังไข่เแพะที่ถูกกระตุ้นด้วยฮอร์โมนฟอลลิเคิลสติมูเลติงฮอร์โมนเซลล์ต้นแบบเตรียมจากผิวหนังใบหูแพะพันธุ์พื้นเมืองเพศเมียหลังจากเชื่อมเซลล์แล้วนำตัวอ่อนไปกระตุ้นด้วยสารไอโอโนมัยซินหรือแอลกอฮอล์ ตามด้วยสารไดเมธทิลอะมิโนพิวรีนและไซโทคาลาซินบี พบว่าอัตราการเชื่อมเซลล์ การแบ่งตัวและการเจริญถึงระยะมอรูลาและบลาสโตซีสต์ต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญ (86.2% เทียบกับ 82.9%, 90.5% กับ 82.4% และ9.5 กับ 5.9%, P>0.05) อัตราการตั้งท้องในแพะวันที่ 30 ถึง 45 หลังฝากตัวอ่อนอายุ 2 วันต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญ (3/5, 60% เทียบกับ 1/5, 20%, P>0.05) ศึกษาผลการเก็บโอโอไซต์ด้วยการผ่าตัดซ้ำต่อประสิทธิภาพการเก็บและการตั้งท้องของแพะตัวให้ โดยนำข้อมูลย้อนหลัง 2 ปี (ระหว่าง พ.ศ. 2545-2547) มาวิเคราะห์ เก็บโอโอไซต์ที่ยังไม่เจริญและที่เจริญพร้อมปฏิสนธิในตัวสัตว์ด้วยวิธีผ่าตัดซ้ำในแพะที่ถูกกระตุ้นด้วยฮอร์โมน จากการเจาะฟอลลิเคิล 1,476 ฟอลลิเคิล เก็บโอโอไซต์ที่ยังไม่เจริญพร้อมปฏิสนธิได้ทั้งหมด 1,242 ใบ เฉลี่ย 21.4 (+,ฑ) 1.5 ใบต่อตัวต่อครั้ง จากแพะ 50 ตัวเก็บ 69 ครั้ง โอโอไซต์ที่เจริญพร้อมปฏิสนธิในตัวสัตว์เก็บได้ 333 ใบจากจำนวนคอร์ปัสลูเตียมที่นับได้ 398 ใบ เฉลี่ยเก็บได้ 16.7 (+,ฑ) 2.1 ใบ ต่อตัวต่อครั้งจากแพะ 19 ตัวในการเก็บ 20 ครั้ง อัตราการเก็บ 83.7 และ 84.1% (P>0.05) พบว่าการผ่าตัดเพื่อเจาะเก็บซ้ำ 2 ครั้งต่อเนื่องกันไม่มีผลต่อจำนวนฟอลลิเคิลและโอโอไซต์ที่เก็บได้อัตราการตั้งท้องหลังผสมธรรมชาติในแพะที่ถูกผ่าตัดหนึ่งถึงสามครั้งต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญ (P>0.05) ผลจากการศึกษานี้สรุปได้ว่าสภาวะของไซโทพลาซึมของโอโอไซต์ผู้รับมีผลต่อลักษณะการถ่ายแบบดีเอ็นในช่วงการเกิดวงจรของเซลล์ครั้งแรกและการเจริญของตัวอ่อนที่เกิดจากการโคลนนิ่งด้วยเซลล์โซมาติกในโค การกระตุ้นด้วยสารไอโอโนมัยซินหรือแอลกอฮอล์ที่ใช้ศึกษาในแพะ ไม่มีผลต่อการเจริญของตัวอ่อนทั้งนอกและในร่างกาย และการเจาะเก็บโอโอไซต์ด้วยการผ่าตัดซ้ำสามารถกระทำได้สองถึงสามครั้งโดยไม่มีผลกระทบต่ออัตราการตั้งท้องในแพะตัวให้