การศึกษาผลของการให้กรดแอบไซซิก (ABA) จากภายนอกที่มีต่อการเติบโต การสะสมโพรลีนและการแสดงออกของยีน ~i(+,D)('1)-pyrroline-5-carboxylate synthetase(P5CS)~iในข้าวสองพันธุ์/สายพันธุ์ คือ ข้าวพันธุ์เหลืองประทิว123 (LPT123) เปรียบเทียบกับข้าวพันธุ์เหลืองประทิว123 สายพันธุ์ทนเค็ม (LPT123-TC171) ภายใต้ภาวะแล้งและภาวะเค็ม พบว่าภาวะเค็มมีผลในการยับยั้งการเติบโตของข้าว LPT123 มากกว่าข้าว LPT123-TC171 โดยที่ข้าวLPT123 มีการลดลงของน้ำหนักสดต้นอย่างมีนัยสำคัญ รวมทั้งยังมีอัตราในการสะสมน้ำหนักแห้งของต้นและรากลดลงด้วย ในขณะที่ข้าว LPT123-TC171 ที่เจริญอยู่ภายใต้ภาวะเดียวกันสามารถรักษาน้ำหนักสดต้นเอาไว้ได้ และยังตรวจพบการเพิ่มขึ้นของน้ำหนักแห้งของต้นและรากด้วยการเติบโตของข้าว LPT 123 ได้รับผลกระทบจากภาวะแล้งมากกว่าข้าว LPT123-TC171 และยังพบว่าข้าว LPT123-TC171 มีอัตราการรอดตายมากกว่า LPT123 ทั้งในภาวะแล้งและภาวะเค็ม ซึ่งแสดงให้เห็นว่ายีนที่ต้านทานต่อภาวะแล้งและยีนที่ต้านทานต่อภาวะเค็มของข้าว LPT123-TC171มีความซ้อนทับกันอยู่ การให้กรดแอบไซซิกจากภายนอกโดยการฉีดพ่นทางใบแก่ข้าวทั้งสองสายพันธุ์/สายพันธุ์ ส่งผลให้ต้นกล้าข้าวมีความสามารถในการปรับตัวให้มีความทนทานต่อทั้งภาวะแล้งและภาวะเค็มได้ดีขึ้น แต่อย่างไรก็ตามความสามารถในการทนของต้นกล้าข้าวที่เพิ่มขึ้นก็ยังขึ้นอยู่กับความเข้มข้นของกรดแอบไซซิกที่ได้รับด้วย ในทางตรงกันข้ามหากฉีดพ่นกรดแอบไซซิกให้แก่ต้นกล้าข้าวที่เจริญอยู่ภายใต้ภาวะปกติ กลับส่งผลในการชะลอการเจริญเติบโตของต้นกล้าข้าว ภาวะเค็มส่งผลให้มีการสะสมโพรลีนและชักนำให้มีการแสดงออกของยีน ~iP5CS ได้มากกว่าภาวะแล้ง และการตอบสนองต่อภาวะเครียดดังกล่าวของข้าว LPT123-TC171 จะเกิดได้อย่างรวดเร็วกว่าข้าว LPT123 การฉีดพ่นกรดแอบไซซิกให้แก่ต้นกล้าข้าวซึ่งอยู่ภายใต้ภาวะเครียดจะส่งผลให้มีการสะสมโพรลีนได้รวดเร็วขึ้นและมีการแสดงออกของยีน ~iP5CS ได้มากขึ้น ซึ่งผลจากการทดลองดังกล่าวนำไปสู่สมมติฐานที่ว่า การชักนำให้มีการแสดงออกของยีน ~iP5CS ร่วมกับการสะสมโพรลีนที่เกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งสามารถถูกชักนำได้ด้วยการให้กรดแอบไซซิกจากภายนอกนั้นอาจมีส่วนให้ต้นกล้าข้าวมีความสามารถในการต้านทานต่อภาวะแล้งและภาวะเค็มไดีดียิ่งขึ้น