วัตถุประสงค์หลักของการศึกษาวิจัยครั้งนี้ เพื่อศึกษาความน่าเชื่อถือของการวัดสมดุลการทรงตัวจากการแกว่งของจุดศูนย์กลางแรงกด (center of pressure) โดยวิธีวัดระยะทาง (distance sway) และวิธีวัดพื้นที่ (area sway) ขณะยืนขาเดียว วัตถุประสงค์รองเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างระยะเวลาในการยกขากับลักษณะการเคลื่อนที่เข้าในหรือออกนอกของข้อเท้าขณะยกขาค้างไว้ ผู้เข้าร่วมการศึกษาวิจัยทั้งหมด ผ่านตามเกณฑ์การคัดเข้าและคัดออก เป็นเพศชาย 59 รายและเพศหญิง 57 ราย อายุระหว่าง 40-60 ปี การเก็บข้อมูลจากแผ่นวัดแรง (force plate) ทำในเวลาเดียวกับการเก็บข้อมูล 3 มิติ จากกล้อง optoelectric2 ตัว ในระหว่างการทดสอบผู้เข้าร่วมการวิจัยยืนลงน้ำหนักบนเท้าทั้งสองข้าง แล้วยกขาซ้ายงอเข่าประมาณ 90 องศา คงทำค้างไว้ 25 วินาที ทดสอบคนละ 4 ครั้ง เป็นการยกขาเร็ว2 ครั้ง และยกขาปกติ 2 ครั้ง ลำดับการทดสอบสำหรับผู้เข้าร่วมการวิจัยแต่ละคนจะถูกทำการสุ่มก่อนการทดสอบ วิธีวัด distance sway และวิธีวัด area sway ถูกคำนวณโดยโปรแกรมคอมพิวเตอร์เพื่อหาความน่าเชื่อถือของวิธีวัดทั้งสองวิธี ค่าความน่าเชื่อถือ Intraclass correlationcoefficients (ICC) ของวิธีวัด area sway ของเพศชายและเพศหญิงในการยกขาเร็วมีค่าเท่ากับ 0.08 และ 0.06 ในการยกขาปกติมีค่าเท่ากับ 0.25 และ 0.22 ค่า ICC ของวิธีวัดdistance sway ของเพศชายและเพศหญิง ในการยกขาเร็วมีค่าเท่ากับ 0.79 และ 0.69 ในการยกขาปกติมีค่าเท่ากับ 0.83 และ 0.77 และไม่พบความสัมพันธ์ของระยะเวลาในการยกขากับการวัดการแกว่งของจุดศูนย์กลางแรงกดและในเพศชายลักษณะการเคลื่อนที่เข้าในของข้อเท้ามีความสัมพันธ์กับการลดลงของการแกว่งของจุดศูนย์กลางแรงกด จากการวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่า ตัวแปร distance sway มีค่าความน่าเชื่อถือสูงกว่าตัวแปร area sway distance sway จึงเป็นตัวแปรที่เหมาะสมสำหรับใช้ในประเมินการทดสอบการทรงตัวกว่า area sway