การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกของพฤติกรรมการดื่มสุรา ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการดื่มสุราและลักษณะการดื่มสุราของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน โดยศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน402 คน ที่ได้จากวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบ Stratified Sampling แบ่งชั้นตามชั้นบริการและแบบ Systematic Sampling จากบัญชีรายชื่อของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน จำนวน 3,988 คนเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย แบ่งเป็น 3 ส่วน คือ 1. แบบสอบถามเกี่ยวกับข้อมูลส่วนตัว 2. แบบคัดกรองการติดสุราของมิชิแกนฉบับย่อ (Brief Michigan Alcoholism Screening Test: BMAST)3. แบบประเมินพฤติกรรมการดื่มแอลกอฮอล์ (Alcohol Use Inventory : AUI) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS สถิติที่ใช้ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าสูงสุดค่าต่ำสุด ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบไคสแควร์ การทดสอบค่าสัมประสิทธิ์การณ์จรเทคนิคการวิเคราะห์ความแปรปรวน การเปรียบเทียบเชิงซ้อนโดยวิธีการของเชฟเฟ และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า ความชุกของพฤติกรรมการดื่มสุราของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินเท่ากับร้อยละ 59.0 จำแนกเป็นการดื่มปกติ ร้อยละ 52.6 ดื่มมีแนวโน้มว่าติด ร้อยละ 1.2และดื่มติด ร้อยละ 5.2 ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการดื่มสุรา ได้แก่ เพศ การสูบบุหรี่การเคยใช้สารเสพติด ความสัมพันธ์กับบุคคลในครอบครัว การเคยดื่มสุราของบุคคลในครอบครัวและการมีเพื่อนดื่มสุรา ปัจจัยที่สามารถทำนายการติดสุราของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินได้แก่ การมีเพื่อนดื่มสุรา ความสัมพันธ์ของบุคคลในครอบครัว และ ปัญหาหัวหน้างาน(R('2) = 27.2) กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ มีลักษณะการดื่มสุราอยู่ในเกณฑ์ปกติหมดทั้ง6 ด้าน กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 32.5 ได้คะแนนสูงกว่าปกติในด้านการเพิ่มประสิทธิผลในการทำบทบาทหน้าที่ ร้อยละ 3.4 ได้คะแนนสูงกว่าปกติในด้านการย้ำคิดเกี่ยวกับการดื่มและมีการดื่มอย่างต่อเนื่อง ร้อยละ 0.8 ได้คะแนนสูงกว่าปกติ ในด้านผลเสียจากการดื่มโดยตรง ร้อยละ 0.8 ได้คะแนนสูงกว่าปกติ ในด้านผลเสียจากการดื่มโดยอ้อม ร้อยละ 1.7ได้คะแนนสูงกว่าปกติ ในด้านความกังวลเกี่ยวกับการดื่ม และไม่มีผู้ใดได้คะแนนสูงกว่าปกติในด้านการรับรู้ และตระหนักในปัญหาการดื่ม