| ชื่อเรื่อง | : | การเปรียบเทียบผลของ ยาแอมมิโอดาโรน กับ ยาแอมมิโอดาโรนร่วมกับยาดีจ็อกซิน บริหารทางหลอดเลือดดำในการควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจในผู้ป่วยที่มีหัวใจเต้นผิดจังหวะเอเตรียลฟิบริลเลชั่นชนิดเฉียบพลันที่รักษาตัวในหอบริบาลผู้ป่วยวิกฤต |
| นักวิจัย | : | สราวุฒิ ศิวโมกษธรรม |
| คำค้น | : | AMIODARIONE , DIGOXIN , ATRIAL FIBRILLATION , RATE CONTROL |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2547 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082547000075 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | ~bบทนำ~b : เนื่องจากปัจจุบันยังไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจนเกี่ยวกับยาที่ใช้ในการรักษาเพื่อควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจเอเตรียลฟิบริลเลชั่นชนิดเฉียบพลันในผู้ป่วยวิกฤตประกอบกับยาแอมมิโอดาโรนหรือยาดีจ็อกซินเพียงอย่างเดียว ยังมีประสิทธิภาพไม่ดีเต็มที่นักจึงมีแนวคิดที่จะใช้ยา 2 ชนิดดังกล่าวร่วมกันซึ่งยังไม่มีข้อมูลศึกษามาก่อน ~bวัตถุประสงค์ของการวิจัย~b : เพื่อประเมินประสิทธิภาพของยาแอมมิโอดาโรนร่วมกับยาดีจ็อกซิน ทางหลอดเลือดดำเปรียบเทียบกับยาแอมมิโอดาโรนบริหารทางหลอดเลือดดำเพียงอย่างเดียว ในการควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจในผู้ป่วยที่รักษาตัวในหอบริบาลผู้ป่วยวิกฤตที่มีหัวใจเต้นผิดจังหวะเอเตรียลฟิบริลเลชั่นชนิดเฉียบพลัน ~bรูปแบบการวิจัย~b : การวิจัยเชิงวิเคราะห์ชนิดมีกลุ่มเปรียบเทียบ จัดแบ่งกลุ่มประชากรแบบสุ่มอย่างง่ายโดยผู้ป่วยและผู้ทำการวิจัยทราบว่าใช้ยาชนิดใด ~bระเบียบวิธีวิจัย~b : ผู้ป่วยภาวะวิกฤตที่เกิดเอเตรียลฟิบริลเลชั่นชนิดเฉียบพลันจำนวน 42 รายที่มีอัตราการเต้นของหัวใจมากกว่า 100 ครั้งต่อนาที โดยกลุ่มที่ 1 ได้รับยายาแอมมิโอดาโรน ทางหลอดเลือดดำ (5 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมเป็นเวลา 30 นาที ต่อด้วย1 มิลลิกรัมต่อนาทีเป็นเวลา 6 ชั่วโมงต่อด้วย 0.5 มิลลิกรัมต่อนาที) กลุ่มที่ 2 ได้รับยาแอมมิโอดาโรน ขนาดเดียวกันร่วมกับยาดีจ็อกซินทางหลอดเลือดดำ (0.25 มิลลิกรัมทุก2 ชั่วโมง รวม 0.75 มิลลิกรัม) เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยอัตราการเต้นของหัวใจหลังได้รับยา8 ชั่วโมง และเฝ้าสังเกตอาการไม่พึงประสงค์ ~bผลการวิจัย~b : ที่เวลา 8 ชั่วโมงกลุ่มที่ได้รับยาแอมมิโอดาโรนอย่างเดียวและยาแอมมิโอดาโรนร่วมกับยาดีจ็อกซินมีประสิทธิภาพในการลดอัตราการเต้นของหัวใจด้วยกันทั้ง 2 กลุ่มจาก 134(+,ฑ)21.7 ครั้งต่อนาทีมาเหลือ 95.4(+,ฑ)26.6 ครั้งต่อนาที(p<0.001) และ 140(+,ฑ)16.2 ครั้งต่อนาทีมาเหลือ 91.5(+,ฑ)25.4 ครั้งต่อนาที(p<0.001) ตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบกันระหว่าง 2 กลุ่ม พบว่ากลุ่มที่ได้รับยาร่วมกันสามารถลดอัตราการเต้นของหัวใจได้มากกว่าอีกกลุ่มเล็กน้อย แต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ(p=0.64) พบอาการไม่พึงประสงค์ ชนิดความดันโลหิตต่ำชั่วขณะ และหลอดเลือดอักเสบเท่ากันทั้ง 2 กลุ่ม (5 และ 1 ราย ตามลำดับ) แต่พบ bradyarrhythmia จำนวน 4 ราย เฉพาะผู้ป่วยกลุ่มที่ 2 เท่านั้น (1 รายเกิด complete heart block) แต่ไม่พบอาการข้างเคียงที่ร้ายแรงถึงขั้นเป็นอันตรายต่อชีวิต ~bสรุป~b : ประสิทธิภาพของยาแอมมิโอดาโรนร่วมกับยาดีจ็อกซินในการควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจเทียบกับ ยาแอมมิโอดาโรน บริหารทางหลอดเลือดดำไม่แตกต่างกัน แต่เพิ่มโอกาสของการเกิดอาการไม่พึงประสงค์ |
| บรรณานุกรม | : |
สราวุฒิ ศิวโมกษธรรม . (2547). การเปรียบเทียบผลของ ยาแอมมิโอดาโรน กับ ยาแอมมิโอดาโรนร่วมกับยาดีจ็อกซิน บริหารทางหลอดเลือดดำในการควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจในผู้ป่วยที่มีหัวใจเต้นผิดจังหวะเอเตรียลฟิบริลเลชั่นชนิดเฉียบพลันที่รักษาตัวในหอบริบาลผู้ป่วยวิกฤต.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สราวุฒิ ศิวโมกษธรรม . 2547. "การเปรียบเทียบผลของ ยาแอมมิโอดาโรน กับ ยาแอมมิโอดาโรนร่วมกับยาดีจ็อกซิน บริหารทางหลอดเลือดดำในการควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจในผู้ป่วยที่มีหัวใจเต้นผิดจังหวะเอเตรียลฟิบริลเลชั่นชนิดเฉียบพลันที่รักษาตัวในหอบริบาลผู้ป่วยวิกฤต".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สราวุฒิ ศิวโมกษธรรม . "การเปรียบเทียบผลของ ยาแอมมิโอดาโรน กับ ยาแอมมิโอดาโรนร่วมกับยาดีจ็อกซิน บริหารทางหลอดเลือดดำในการควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจในผู้ป่วยที่มีหัวใจเต้นผิดจังหวะเอเตรียลฟิบริลเลชั่นชนิดเฉียบพลันที่รักษาตัวในหอบริบาลผู้ป่วยวิกฤต."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2547. Print. สราวุฒิ ศิวโมกษธรรม . การเปรียบเทียบผลของ ยาแอมมิโอดาโรน กับ ยาแอมมิโอดาโรนร่วมกับยาดีจ็อกซิน บริหารทางหลอดเลือดดำในการควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจในผู้ป่วยที่มีหัวใจเต้นผิดจังหวะเอเตรียลฟิบริลเลชั่นชนิดเฉียบพลันที่รักษาตัวในหอบริบาลผู้ป่วยวิกฤต. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2547.
|
