การเจรจารอบอุรุกวัยได้มีการเจรจาเกี่ยวกับประเด็นกฎหมายทรัพย์สินทางปัญหาซึ่งนำไปสู่ความตกลง TRIPS เนื่องจากประเด็นเรื่องกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญามีความเชื่อมโยงและความขัดแย้งกับการค้าสินค้าระหว่างประเทศด้วย กล่าวคือ สินค้าหรือผลิตภัณฑ์ซึ่งได้รับความคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญาจะมีทั้งสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา และสิทธิในทรัพย์ตามหลักกรรมสิทธิ์เข้ามาเกี่ยวข้อง ทำให้เกิดความทับซ้อนและขัดแย้งระหว่างสิทธิของผู้ทรงสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา และสิทธิของผู้เป็นเจ้าของทรัพย์ ตัวอย่างเช่นการที่ผู้ทรงสิทธิจะใช้สิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาของตนในการห้ามการนำเข้าซ้อน (parallelimport) ผลิตภัณฑ์ซึ่งได้รับความคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญาอันเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้อื่นนั้นจะสามารถกระทำได้หรือไม่ เป็นต้น การวิจัยนี้จึงมุ่งศึกษา และวิเคราะห์หลักการระงับซึ่งสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นหลักการระงับซึ่งสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาในประเทศ (NationalExhaustion) หลักการระงับซึ่งสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาในภูมิภาค (Regional Exhaustion)และหลักการระงับซึ่งสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาระหว่างประเทศ (International Exhaustion)โดยจะศึกษาถึงหลักกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา และสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา ดังที่ปรากฏในคำพิพากษาศาล และแนวทางการปรับใช้ในประเทศพัฒนาแล้ว นอกจากนี้ยังศึกษาถึงปัจจัยสำคัญในการพิจารณาเพื่อวิเคราะห์รูปแบบของหลักการที่เหมาะสมกับประเทศไทย โดยการศึกษานี้จะจำกัดอยู่เฉพาะในบริบทของสิทธิบัตร สิทธิบัตรพืช และพันธุ์พืช ผู้ศึกษาสรุปได้ว่า หลักการระงับซึ่งสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาที่เหมาะสมกับระบบกฎหมายของประเทศไทย ได้แก่ หลักการระงับซึ่งสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาระหว่างประเทศโดยมีเหตุผล ดังนี้ (1) หลักการดังกล่าวก่อให้เกิดความเป็นธรรมทั้งแก่ผู้ทรงสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา และผู้เป็นเจ้าของสินค้า ซึ่งได้รับความคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญาดังปรากฏตามหลักการขายครั้งแรก (2) หลักการดังกล่าวทำให้อำนาจผูกขาดของผู้จัดจำหน่ายแต่เพียงผู้เดียวลดลง และทำให้ผู้บริโภคสามารถใช้สินค้าทดแทนสมบูรณ์ได้ในราคาที่ต่ำ(3) ทำให้ผู้บริโภคในประเทศไทยได้รับประโยชน์จากการนำเข้าสินค้าทุนที่ใหม่ และทันสมัยซึ่งจะนำไปสู่การถ่ายทอดทางเทคโนโลยีในรูปแบบของการนำเข้าสินค้าทุน