จากการศึกษาพบว่าอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ. 1982 ได้กำหนดสิทธิของรัฐไร้ชายฝั่งไว้ 2 เรื่องสำคัญคือ สิทธิในการเข้าและออกสู่ทะเล และ เสรีภาพในการผ่าน แต่อนุสัญญาฯ ได้กำหนดเพียงกรอบกว้างๆ เท่านั้นไม่สามารถนำไปปฏิบัติได้ทันทีจึงกำหนดให้รัฐที่เกี่ยวข้องจัดทำข้อตกลงในระดับภูมิภาค อนุภูมิภาค หรือระดับทวิภาคีเพื่อกำหนดรายละเอียดในการปฏิบัติตามสิทธิของรัฐไร้ชายฝั่ง แต่เนื่องจากประเทศไทยยังไม่ได้เป็นภาคีแห่งอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ. 1982 ดังนั้นประเทศไทยจึงยังไม่มีพันธกรณีต่อสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวในเรื่องเกี่ยวกับสิทธิของรัฐไร้ชายฝั่งตามอนุสัญญาดังกล่าว แต่ในข้อเท็จจริงพบว่าปัจจุบันประเทศไทยกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวมีความร่วมมือกันเกี่ยวกับการขนส่งผ่านแดน โดยเห็นได้จากความตกลงต่างๆ หลายฉบับทั้งในระดับภูมิภาค อนุภูมิภาค และทวิภาคีระหว่างสองประเทศ ซึ่งเพียงพอต่อการนำไปปฏิบัติในเรื่องการขนส่งผ่านแดนระหว่างประเทศ และในทางปฏิบัตินั้นพบว่าปัญหาต่างๆ ในอดีตเกี่ยวกับการขนส่งผ่านแดนไทย-ลาว เช่นปัญหาการผูกขาดของผู้ประกอบการขนส่งได้รับการแก้ไขไปแล้ว แต่ปัจจุบันยังมีปัญหาเล็กน้อยในทางปฏิบัติ เช่น ความล่าช้าจากระบบการผ่านแดน ความเข้าใจในการปฏิบัติของเจ้าหน้าที่ทั้งสองฝ่ายไม่สอดรับกัน เป็นต้น ซึ่งจำต้องได้รับการแก้ไขและพัฒนาต่อไป