ผู้ป่วยที่รับการรักษาอยู่ในโรงพยาบาลที่ได้รับสารอาหารทางหลอดเลือดดำส่วนใหญ่มักได้รับการรักษาด้วยยาฉีดทางหลอดเลือดดำร่วมด้วย การให้ยาร่วมกับอาหารที่ให้ทางหลอดเลือดดำมีข้อดีสำหรับผู้ป่วยที่มีหลอดเลือดจำกัดสำหรับให้ยาและผู้ป่วยที่ต้องจำกัดปริมาณของเหลวเข้าสู่ร่างกาย จุดมุ่งหมายของการศึกษาครั้งนี้เพื่อศึกษาความเข้ากันได้และความคงตัวของยาในกลุ่มเซฟาโลสปอรินส์กับสารละลายอาหารที่ให้ทางหลอดเลือดดำส่วนกลางและหลอดเลือดดำส่วนปลายของโรงพยาบาลรามาธิบดีวิธีการศึกษาจะนำสารละลายของยาเซฟาโลสปอรินส์แต่ละชนิดผสมกับสารละลายอาหารที่ให้ทางหลอดเลือดดำทั้งสูตรสำหรับหลอดเลือดดำส่วนกลางและหลอดเลือดดำส่วนปลายในอัตราส่วน 1:1 โดยปริมาตร และศึกษาความเข้ากันไม่ได้ทางกายภาพโดยดูด้วยตาเปล่าและวัดค่าความขุ่นของสารละลายผสม ศึกษาความเข้ากันไม่ได้ทางเคมีของสารละลายผสมโดยวัดการเปลี่ยนแปลงของค่าความเป็นกรดด่าง ศึกษาความคงตัวของยาเซฟาโซลินและเซ็บทาซิดีมในสารละลายอาหารที่ให้ทางหลอดเลือดดำโดยใช้เทคนิคไฮเพอร์ฟอร์แมนซ์ลิควิดโครมาโตรกราฟี ผลการศึกษาพบว่าเซฟาโซลิน เซฟอซิทิน และเซ็บทาซิดีม มีความเข้ากันได้ทางกายภาพกับสารละลายอาหารที่ให้ทางหลอดเลือดดำเป็นเวลา 48 ชั่วโมงที่อุณหภูมิห้อง อย่างไรก็ตามพบว่าเมื่อผสมยาเซฟอแทกซิม และเซ็บไตรอะโซน กับสารละลายอาหารที่ให้ทางหลอดเลือดดำจะเกิดตะกอนและขุ่นในเวลา 48 และ 12 ชั่วโมงตามลำดับ ค่าความเป็นกรดด่างของสารละลายผสมของยากับสารละลายอาหารที่ให้ทางหลอดเลือดดำทุกตัวมีค่าใกล้เคียงกันและอยู่ในช่วง 6-7 ปริมาณที่คงเหลืออยู่ของยาเซฟาโซลินและเซ็บทาซิดีมที่ได้จากการวิเคราะห์ยังคงมีค่าสูงกว่าร้อยละ 90ของความเข้มข้นเริ่มต้นที่เวลา 24 และ 8 ชั่วโมง ตามลำดับ ผลการศึกษาที่ได้สามารถใช้เป็นแนวทางในการให้ยาสำหรับผู้ป่วยที่จำเป็นต้องได้รับยาในกลุ่มเซฟาโลสปอรินส์ร่วมกับสารละลายอาหารที่ให้ทางหลอดเลือดดำผ่านทางตำแหน่งวายของชุดบริหารยา โดยเซฟาโซลิน เซฟอซิทิน และเซ็บทาซิดีม มีความเหมาะสมที่จะให้ร่วมกับสารละลายอาหารทางหลอดเลือดดำได้ ในทางตรงกันข้ามเซฟอแทกซิมและเซ็บไตรอะโซนควรจะบริหารยาโดยแยกจากสารละลายอาหารที่ให้ทางหลอดเลือดดำเพื่อป้องกันปัญหาความเข้ากันไม่ได้