การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ซึ่งกันและกันระหว่าง4 ตัวแปรคือ ตัวก่อความเครียดในงาน ความเครียด วิธีการจัดการกับตัวก่อความเครียดและวิธีการจัดการกับความเครียด โดยมีความอดทนต่อแรงกดดันความต้องการสำเร็จและความต้องการสัมพันธ์เป็นตัวแปรกำกับในความสัมพันธ์ระหว่างตัวก่อความเครียดในงานกับความเครียด เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ มาตรวัดการรับรู้ตัวก่อความเครียดในงาน มาตรวัดความเครียด มาตรวัดวิธีการจัดการกับตัวก่อความเครียด มาตรวัดวิธีการจัดการกับความเครียด มาตรวัดความอดทนต่อแรงกดดัน มาตรวัดความต้องการสำเร็จและมาตรวัดความต้องการสัมพันธ์ กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาคือ พนักงานบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งจำนวน 120 คน ผลการวิจัยพบว่า 1. ความอดทนต่อแรงกดดัน ความต้องการประสบความสำเร็จ และความต้องการสัมพันธ์ไม่เป็นตัวแปรกำกับในความสัมพันธ์ระหว่างตัวก่อความเครียดในงานกับความเครียด 2. วิธีการจัดการกับตัวก่อความเครียดไม่มีความสัมพันธ์กับตัวก่อความเครียดในงาน 3. ความเครียดมีความสัมพันธ์ทางลบกับการปรับความคิดโดยการยอมรับความจริง(r= -.23, p<.05) แต่มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการแสวงหาการสนับสนุนทางสังคม (r=.19,p<.05) และการระบายความเครียด (r=.21, p<.05) 4. ความอดทนต่อแรงกดดันส่งผลทางลบต่อการระบายความเครียด ((+,b)= -.41,p<.01) และการแสวงหาการสนับสนุนทางสังคม ((+,b)= -.24, p<.01) 5. ความต้องการสำเร็จส่งผลทางบวกต่อการวางแผน ((+,b)=.47, p<.01) การแก้ปัญหา((+b)=.46, p<.01) และการปรับความคิดโดยการยอมรับความจริง ((+,b)=.46, p<.01) 6. ความต้องการสัมพันธ์ส่งผลทางบวกต่อการแสวงหาการสนับสนุนทางสังคม ((+,b)=.52, p<.01) การแสวงหาความเพลิดเพลิน ((+,b)=.24, p<.01) และการปรับความคิดโดยการยอมรับความเป็นจริง ((+,b)=.22, p<.05)