การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทของบุคลิกภาพและเพศในการตีความหมายสิ่งชี้แนะอารมณ์ที่ไม่ใช่วาจา นิสิตระดับปริญญาตรี จำนวน 160 คนเป็นเพศชาย 80 คน และเพศหญิง 80 คน ถูกจำแนกว่ามีลักษณะความไม่มั่นคงทางอารมณ์สูงหรือต่ำแล้วถูกสุ่มเข้ารับการทดลองเงื่อนไขใดเงื่อนไขหนึ่งในสี่เงื่อนไขได้แก่ 1) ความไม่มั่นคงทางอารมณ์ระดับสูง-เพศชาย 2) ความไม่มั่นคงทางอารมณ์ระดับสูง-เพศหญิง 3) ความไม่มั่นคงทางอารมณ์ระดับต่ำ-เพศชาย และ 4) ความไม่มั่นคงทางอารมณ์ระดับต่ำ-เพศหญิง ผู้ร่วมการทดลองถูกขอให้ชมวีดิทัศน์การแสดงอารมณ์ทางสีหน้า ท่าทาง 5 อารมณ์ ได้แก อารมณ์สุข ประหลาดใจ กลัว เศร้า และโกรธและให้ระบุอารมณ์ที่แสดงในวีดิทัศน์ ผลการวิจัยพบว่า 1. ผู้ที่มีบุคลิกภาพมิติความไม่มั่นคงทางอารมณ์สูงมีความสามารถในการตีความหมายสิ่งชี้แนะอารมณ์ที่ไม่ใช่วาจาสูงกว่าผู้ที่มีบุคลิกภาพมิติความไม่มั่นคงทางอารมณ์ต่ำ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 2. ผู้หญิงมีความสามารถในการตีความหมายสิ่งชี้แนะอารมณ์ที่ไม่ใช่วาจาสูงกว่าผู้ชาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05