การศึกษานี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบรรยากาศองค์กรด้านความปลอดภัยของผู้ป่วยในมุมมองของบุคลากรโรงพยาบาล ประชากรที่ศึกษาคือ แพทย์ทันตแพทย์ เภสัชกร และพยาบาลวิชาชีพ ที่ศูนย์ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลของรัฐและเอกชนในปี พ.ศ. 2546 จำนวน 39 แห่ง ในพื้นที่ 12 เขตตรวจราชการกระทรวงสาธารณสุขและกรุงเทพมหานคร จำนวนตัวอย่างทั้งหมด 767 คน เก็บข้อมูลในช่วงเดือนพฤศจิกายน 2546ถึง กุมภาพันธ์ 2547 ได้รับการตอบกลับของแบบสอบถาม จำนวน 728 คน คิดเป็นร้อยละ 94.9ของกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และ Chi Square Test ผลการศึกษา พบว่าบุคลากรส่วนใหญ่ (ตั้งแต่ร้อยละ 50 ขึ้นไป) แสดงความคิดเห็นต่อบรรยากาศองค์กรด้านความปลอดภัยของผู้ป่วยในเชิงบวก ในองค์ประกอบของบรรยากาศองค์กรทั้ง 7 ด้าน ได้แก่ด้านโครงสร้างองค์กร ด้านมาตรฐานการปฏิบัติงาน ด้านการเปิดเผยกับการปกป้อง ด้านการยอมรับและป้อนกลับข้อมูล ด้านการให้รางวัลและการลงโทษ ด้านความมั่นคงกับการเสี่ยง และด้านการฝึกอบรมและพัฒนา อย่างไรก็ตามมีความคิดเห็นต่อบรรยากาศองค์กรที่แสดงถึงโอกาสพัฒนาในเรื่องที่สำคัญ ได้แก่ การไม่มีแนวทางการปฏิบัติด้านความปลอดภัยของผู้ป่วยที่ชัดเจนในหน่วยงานของตน (ร้อยละ 27.9) การไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดของแผนก (ร้อยละ 27.1) ความกังวลเมื่อต้องรายงานความผิดพลาดในการดูแลรักษาผู้ป่วย (ร้อยละ 44.5) การไม่รายงานความผิดพลาดจากการดูแลรักษาหากยังไม่เกิดผลจากความผิดพลาด (ร้อยละ 41.3) ภาระงานของบุคลากรที่มีผลกระทบต่อความปลอดภัยของผู้ป่วย (ร้อยละ 35.9) การไม่นำเสนอข้อมูลด้านความปลอดภัยของผู้ป่วยอย่างต่อเนื่องและทันต่อเหตุการณ์ (ร้อยละ 62.6) นอกจากนี้พบว่าบรรยากาศองค์กรด้านความปลอดภัยของผู้ป่วยกับปัจจัยส่วนบุคคล พบว่ามีความสัมพันธ์กับการอบรมการศึกษา และวิชาชีพของบุคลากร (p<.05) บรรยากาศองค์กรด้านความปลอดภัยของผู้ป่วยในองค์ประกอบองค์กรด้านโครงสร้างองค์กรและการฝึกอบรมและพัฒนาด้านความปลอดภัยมีความสัมพันธ์กับประเภทของโรงพยาบาล (p<.05) ข้อเสนอแนะในการวิจัยคือ โรงพยาบาลควรนำประเด็นที่เป็นโอกาสพัฒนาข้างต้นไปทบทวนเพื่อหาแนวทางปรับปรุงและควรสนับสนุนให้บุคลากรได้รับการอบรมในด้านความปลอดภัยและสร้างทัศนคติด้านการเปิดเผยข้อมูล รวมถึงยอมรับข้อมูลป้อนกลับ