งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการดัดแปรโปรตีนละลายน้ำได้จากปลาด้วยไดอัลดีไฮด์สตาร์ชและไขผึ้งที่มีต่อคุณภาพของฟิล์ม โดยทำการสกัดโปรตีนละลายน้ำได้จากปลาทรายแดง (~iNemipterus hexodon~i) แล้วศึกษาสมบัติของฟิล์มโปรตีนที่ดัดแปรด้วยไดอัลดีไฮด์สตาร์ช โดยการเตรียมสารละลายขึ้นรูปฟิล์มโปรตีนละลายน้ำได้จากปลาให้มีความเข้มข้นของโปรตีน 3% (w/v) ในน้ำกลั่น เติมไดอัลดีไฮด์สตาร์ชปริมาณ 0%,2.5%, 5%, 7.5% หรือ 10% (w/v) ของปริมาณโปรตีน และปรับ pH ของสารละลายเป็น8, 9, 10, 11 หรือ 12 ด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์ 1 นอร์มัล เติมกลีเซอรอลเพื่อเป็นพลาสติไซเซอร์ปริมาณ 50% ของปริมาณโปรตีน นำสารละลายไปให้ความร้อนที่อุณหภูมิ70 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 15 นาที แล้วนำสารละลายมาขึ้นรูปเป็นแผ่นฟิล์มบน siliconeplate และนำไปทำแห้งที่อุณหภูมิ 25 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 20 ชั่วโมง รักษาสภาวะของแผ่นฟิล์มที่อุณหภูมิ 20 (+,ฑ) 5 องศาเซลเซียส และความชื้นสัมพัทธ์ 50 (+,ฑ) 5%เป็นเวลา 48 ชั่วโมง ก่อนนำมาตรวจสอบสมบัติทางกายภาพ ได้แก่ Tensile strength,Elongation at break, Color ระบบ Hunter L a b, Total soluble matter, Watervapor permeability และ Oxygen permeability และติดตามผลการเชื่อมขวางของโปรตีนที่ดัดแปรด้วยไดอัลดีไฮด์สตาร์ช ด้วยวิธี SDS-PAGE จากผลการทดสอบ พบว่า สารละลายที่ pH 9 และเติมไดอัลดีไฮด์สตาร์ชปริมาณ 7.5% ของปริมาณโปรตีน ทำให้ฟิล์มมีค่าtensile strength สูงที่สุด (6.72 MPa) ค่า yellowness (+b) ของฟิล์มเพิ่มขึ้นและความสามารถในการละลายน้ำของฟิล์มโปรตีนลดลง 37% เนื่องจากเกิดการเชื่อมขวางระหว่างโปรตสีนกับไอดัลดีไฮด์สตาร์ช หลังจากนั้นได้ศึกษาสมบัติการซึมผ่านไอน้ำในแผ่นฟิล์มเมื่อเติมไขผึ้งปริมาณ 20%, 30%, 40% (w/w) ของปริมาณโปรตีน และเลซิทินปริมาณ 10% ของปริมาณไขผึ้ง โดยนำสารละลายสำหรับขึ้นรูปฟิล์มโฮโมจีไนซ์ที่อุณหภูมิ80 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 1 นาที ก่อนจะนำมาขึ้นรูปและตรวจสอบสมบัติทางกายภาพจากผลการทดสอบ พบว่า ไขผึ้งปริมาณ 40% ของปริมาณโปรตีน ทำให้ค่าการซึมผ่านไอน้ำของแผ่นฟิล์มลดลง 37% (1.36x10('-10)g.m('-1).s('-1)Pa('-1)) นอกจากนี้ งานวิจัยนี้ยังทำการศึกษาดัดแปรฟิล์มโปรตีนละลายน้ำได้จากปลาตาหวาน (~iPria canthus tayenus~i)โดยทำการทดลองและการตรวจสอบคุณสมบัติทางกายภาพเช่นเดียวกับการทดลองข้างต้น พบว่าฟิล์มโปรตีนที่ละลายน้ำได้จากปลาตาหวานดัดแปรด้วยไดอัลดีไฮด์สตาร์ชและไขผึ้ง มีสมบัติทางกายภาพใกล้เคียงกับโปรตีนละลายน้ำได้จากปลาทรายแดง โดยเมื่อปรับสารละลายขึ้นรูปฟิล์มให้มี pH 10 เติมไดอัลดีไฮด์สตาร์ช ปริมาณ 7.5% ของปริมาณโปรตีน และนำไปโฮโมจีไนซ์กับไขผึ่งประมาณ 40% ของปริมาณโปรตีน จะให้ฟิล์มที่ได้มีค่า tensilestrength และค่าการซึมผ่านไอน้ำเป็น 5.09 (+,ฑ) 0.24 MPa และ 1.27 (+,ฑ) 0.17x10('-10)g.m('-1).s('-1).Pa('-1) ตามลำดับ