ได้ศึกษาการเกิดไดเมอไรเซชันของเมทิลโอเลเอต โดยใช้ดินในประเทศไทย 3 ชนิดเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา ได้แก่ แทลคัม ดินขาว และ บอลเคลย์ ที่ผ่านการปรับสภาพดินด้วยกรดโดยภาวะที่เหมาะสมในการเกิดไดเมอไรเซชันของเมทิลโอเลเอต คือ ที่อุณหภูมิ250 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 4 ชั่วโมง ปริมาณดิน 25 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก พบว่าแทลคัมให้ค่าประสิทธิภาพในการเกิดไดเมอร์แบบพันธะคาร์บอนกับคาร์บอน (17.20 เปอร์เซ็นต์)ดีกว่าดินชนิดอื่น พิสูจน์เอกลักษณ์ไดเมอร์ที่ได้โดยการวิเคราะห์ด้วยเทคนิคทางสเปกโทรสโกปีได้แก่ อินฟราเรดสเปกโทรสโกปีนิวเคลียร์แมกเนทิกเรโซแนนซ์สเปกโทรสโกปี และเมทริกซ์เอสซิสเตตเลเซอร์ดีซอร์พชันไอออไนเซชันแมสสเปกโทรเมทรี อย่างไรก็ตามความสามารถในการเกิดไดเมอร์ยังน้อยอยู่ จึงได้ทำการศึกษาการเกิดไดเมอไรเซชันของเมทิลโอเลเอตโดยใช้โคบอลต์แนฟทีเนต และ เทอเชียรีบิวทิลไฮโดรเปอร์ออกไซด์เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาร่วมโดยภาวะที่เหมาะสมในการเกิดไดเมอไรเซชันของเมทิลโอเลเอต คือ ที่อุณหภูมิ 60 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 24 ชั่วโมง ปริมาณดิน 15 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก เทอเชียรีบิวทิลไฮโดรเปอร์ออกไซด์ 1.5 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก และ โคบอลต์แนฟทีเนต 0.05 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนักพบว่าค่าการเกิดไดเมอร์แบบพันธะคาร์บอนกับคาร์บอน (35.28 เปอร์เซ็นต์) เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับการใช้ดินเพียงชนิดเดียว (17.20 เปอร์เซ็นต์)