การวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะปรากฏในระดับจุลภาคและการลำดับชั้นตามลักษณะหินของตะกอนคาร์บอเนตอายุเพอร์เมียนในพื้นที่ศึกษา นอกจากนี้ยังได้ศึกษาอนุกรมวิธานของซากดึกดำบรรพ์ปะการังและฟิวซูลินิดที่พบ รวมทั้งการสังเคราะห์สภาพแวดล้อมการสะสมตัวของตะกอน การศึกษาศิลาวรรณาโดยละเอียดจาก 310 ตัวอย่างซึ่งเก็บตามลำดับชั้น จากแนวการตรวจวัดชั้นหิน 5 แนว ชั้นหินมีความหนารวม 553.5 เมตร พบว่าสามารถแบ่งลักษณะปรากฏหินออกเป็น 9 ชุดลักษณะได้แก่ 1) แพคไบโอมิไคร์ทของสาหร่าย 2) ไบโอมิครูไดท์ของเศษเปลือกหอย3) เอนครีไนท์ 4) สปาร์สไบโอมิไครท์เนื้อดิน 5) แพคไบโอมิครูไดท์ของฟอแรม 6) สแปร์สไบโอมิไครท์และฟอร์สซิลิเฟอร์รัสมิไครต์ 7) ไบโอสปาไรต์ 8) ไบโอสปาไรต์ชนิดเม็ดกลมเล็ก และ9) ไบโอมิไครท์ชนิดเม็ดกลมเล็ก และแบ่งลำดับชั้นหินตามลักษณะหินออกเป็น 4 หมู่หินจากล่างขึ้นบนได้แก่ 1) หมู่หิน 1 (ความหนา 90 เมตร) มีชั้นชีวภาพของปะการังเป็นลักษณะสำคัญ2) หมู่หิน 2 (ความหนา 55 เมตร) ประกอบด้วย แพคไบโอมิไครท์ของตะกอนหลายชนิด 3) หมู่หิน3 (ความหนา 58 เมตร) มีไบโอสปาไรต์ และไบโอสปาไรต์ชนิดเม็ดกลมเล็กเป็นลักษณะเด่น4) หมู่หิน 4 (ความหนา 42.5 เมตร) มีแพคไบโอมิไครท์ของสาหร่ายเป็นลักษณะเด่น ซากดึกดำบรรพ์พบปะการังสกุล ~iWaagenophyllum, Multimurinus, Ipciphyllum~i และ~iSinopora~i ฟิวซูลินิดพบว่าเป็น สกุล ~iColania , Chusenella, Verbeekina~i และ~iCodonofusiella~i และชนิด ~iSumatrina~i cf. ~ilongissima~i ซึ่งบ่งอายุกลางยุคเพอร์เมียนตั้งแต่ตอนล่างถึงตอนบนของ Capitanian สภาพแวดล้อมการสะสมตัวของตะกอนเชื่อว่าอยู่ในทะเลตื้นบริเวณลาดตอนกลางสัมพันธ์กับหย่อมพืดปะการัง ถึงทะเลตื้นในลาดตอนบริเวณสัมผัสกับท้องคลื่น ใต้ระดับน้ำขึ้นลงสูงสุด