งานวิจัยนี้ได้พัฒนาการตรวจวิเคราะห์สารฆ่าราเบนซิมิดาโซลและสารฆ่าแมลงคาร์บาริลโดยวิธีการตรึงบีตาไซโคลเดกซ์ทรินบนโพลิสไตรีนไมโครไทเทอร์เพลท และอาศัยหลักการยับยั้งแบบแข่งขันของวิธี ELISA การทดลองเริ่มจากเคลือบหลุมของไมโครไทเทอร์เพลทด้วย methyl vinyl ether-malefic anhydride copolymer (MMAC) แล้วทำให้เกิดหมู่อะมิโนบนเพลทโดยการเติม 1,6-hexamethylenediamine (HMDA) หลังจากนั้นตรึงบีตาไซโคลเดกซ์ทรินบนผิวอะมิโนเพลท โดยใช้ divinyl sulfone เป็นตัวเชื่อม จากการทดลองพบว่า บีตาไซโคลเดกซ์-ทรินถูกตรึงบนผิวอะมิโนของไมโครไทเทอร์เพลทได้สำเร็จ และยังสามารถจับกับตัวติดตามเบนซิมิดาโซลและตัวติดตามคาร์บาริล ซึ่งเป็นคอนจูเกตระหว่าง 2-succiamidobenzimidazole หรือ 1-(5-carboxypentyl)-3-(1-naphthyl) urea กับ horseradish peroxidase ตามลำดับได้ขั้นตอนต่อไป ได้นำเพลทที่ตรึงบีตาไซโคลเดกซ์ทรินมาใช้ครั้งแรกในการตรวจวัดสารฆ่าราเบนซิมิดาโซล โดยแข่งขันกับตัวติดตามเบนซิมิดาโซลในการเข้าจับกับไซโคลเดกซ์ทริน เมื่อหาสภาวะที่เหมาะสมสำหรับการตรวจวัด พบว่าความเข้มข้นของตัวติดตามเบนซิมิดาโซลที่2.5 (+,m)g/ml เหมาะสมสำหรับการแข่งขันเข้าจับกับไซโคลเดกซ์ทริน 4% (w/v) ที่ถูกตรึงบนไมโครไทเทอร์เพลท สารมาตรฐานคาร์เบนดาซิมเข้าจับกับไซโคลเดกซ์ทรินที่บัฟเฟอร์ pH 2.5 และใช้ 0.1M acetate/citric acid buffer pH 5 ที่มี 0.5 M NaCl เป็นบัฟเฟอร์สำหรับล้างการจับแบบไม่จำเพาะ กราฟมาตรฐานของคาร์เบนดาซิมมีค่า IC(,50) และค่าต่ำสุดของการวิเคราะห์เท่ากับ 1.56 และ 0.2 (+,m)g/ml วิธีการแข่งขันกับเข้าจับกับไซโคลเดกซ์ทรินนี้ยังสามารถนำมาประยุกต์ใช้ในการตรวจวัดคาร์บาริล โดยใช้สภาวะของการตรวจวิเคราะห์เช่นเดียวกับการตรวจคาร์เบนดาซิม ยกเว้น pH สำหรับการเข้าจับกับไซโคลเดกซ์ทรินของคาร์บาริลเป็น pH 7.4 และใช้ตัวติดตามคาร์บาริลที่ความเข้มข้น 2.5 (+,m)g/ml ค่า IC(,50) ที่ได้จากกราฟมาตรฐานคาร์บาริลคือ 0.4 (+,m)g/ml และค่าต่ำสุดของการตรวจวิเคราะห์คาร์บาริลเท่ากับ 0.15 (+,m)g/ml งานวิจัยนี้ได้ตรวจวัดตัวอย่างองุ่นที่เติมคาร์เบนดาซิมและคาร์บาริลผลการทดลองพบว่าเมตริกซ์ (Matrix) ขององุ่นมีผลกระทบต่อการแข่งขันเข้าจับกับไซโคลเดกซ์ทรินดังนั้น การตรวจวัดควรจะใช้เมตริกซ์ของตัวอย่างในการสร้างกราฟมาตรฐานแทนกราฟมาตรฐานแบบปกติ ผลการทดลองแสดงให้เห็นชัดเจนถึงความยืดหยุ่นของวิธีนี้ที่เหนือกว่าวิธี ELISA ในการตรวจวัดสารที่มีโครงสร้างใกล้เคียงกัน ภายใต้สภาวะที่เหมาะสม