สารไตรคลอโรเอธิลีน (ทีซีอี) ถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางในอุตสาหกรรมเพื่อเป็นตัวทำละลายและสารชะล้างไขมัน เนื่องจากการกำจัดที่ไม่เหมาะสม ส่งผลให้ทีซีอีเกิดการปนเปื้อนเป็นบริเวณกว้างและอาจจะก่ออันตรายต่อสุขภาพ จึงจำเป็นต้องมีเทคโนโลยีเพื่อบำบัดสารนี้ การย่อยสลายทางชีวภาพของทีซีอีในสภาวะที่มีอากาศนั้น มีรายงานว่าเกิดขึ้นโดยขบวนการโคเมตาบอลิสม โดยแบคทีเรียที่ย่อยสลายทีซีอีจะใช้สารฟีนอล โทลูอีน และมีเธน เป็นสารตั้งต้นสำหรับการเจริญเติบโตและการชักนำเอนไซม์ แต่เนื่องจากสารดังกล่าวจัดเป็นสารอันตรายจึงไม่เหมาะสมในการนำไปใช้ในพื้นที่ปนเปื้อน จุดมุ่งหมายของการศึกษานี้คือการหาสารชักนำเอนไซม์ตัวอื่น และการใช้แบคทีเรียที่ถูกชักนำมาย่อยสลายทีซีอีในดินที่ปนเปื้อน การทดลองนี้ได้นำสารเทอร์ปีนซึ่งเป็นส่วนประกอบหลักในน้ำมันหอมระเหยของพืชมาใช้ชักนำขบวนการย่อยสลายทีซีอีในแบคทีเรีย ~iRhodococcus gordoniae~i P3และแบคทีเรีย ~iPseudomonas~i sp. T1 ซึ่งเป็นแบคทีเรียแกรมบวกและแกรมลบ ที่คัดแยกจากดินในท้องถิ่น ตามลำดับ สารเทอร์ปีนที่นำมาทดสอบ คือ คิวมีน ไลโมนีน คาร์โวนและไพนีน ที่ความเข้มข้นต่าง ๆ ผลการทดลองพบว่าเทอร์ปีนที่มีประสิทธิภาพในการชักนำขบวนการย่อยสลายทีซีอีได้ดีที่สุดคือ คิวมีน โดยเซลล์ ~iR. gordoniae~i P3 ที่ชักนำด้วยคิวมีนความเข้มข้น 25 มิลลิกรัมต่อลิตร และ ~i Pseudomonas~i sp. T1 ที่ชักนำด้วยคิวมีนความเข้มข้น 10 มิลลิกรัมต่อลิตร สามารถย่อยสลายทีซีอีความเข้มข้น 10 ส่วนในล้านส่วนได้ 76% และ 61% ภายในเวลา 24 ชั่วโมง ตามลำดับ นอกจากนี้พบว่าแบคทีเรียสามารถย่อยสลายทีซีอีอย่างสมบูรณ์ (mineralization) โดยอัตราการลดลงของทีซีอีมีความสัมพันธ์กับความเข้มข้นของคลอไรด์อิออนที่เกิดขึ้นในอาหารเหลว เนื่องจาก~iR. gordoniae~i P3 สามารถย่อยสลายทีซีอีได้ดีกว่า จึงนำไปใช้ในการย่อยสลายทีซีอีในดินที่ปนเปื้อน ซึ่งทำการศึกษาโดยใช้ชุดทดลองดินขนาดเล็ก เพื่อตรวจสอบความสามารถของคิวมีนและแบคทีเรียที่ชักนำด้วยคิวมีนในการส่งเสริมการย่อยสลายทางชีวภาพของทีซีอีในสิ่งแวดล้อม ทั้งนี้มีวิธีบำบัดทางชีวภาพ 2 วิธี คือ วิธี Bioaugmentation โดยการเติมเซลล์ ~iR. gordoniae~i P3 ที่ชักนำด้วยคิวมีนความเข้มข้น 25 มิลลิกรัมต่อลิตรและวิธี Biostimulation โดยการเติมคิวมีนที่ความเข้มข้น 25 50 และ 100 ส่วนในล้านส่วน เพื่อชักนำจุลินทรีย์ที่มีอยู่ในดินให้ย่อยสลายทีซีอี การบำบัดดินที่ปนเปื้อนทีซีอีด้วยวิธีการดังกล่าวช่วยเร่งให้ปริมาณทีซีอีลดลงเร็วกว่าชุดควบคุมอย่างมีนัยสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงแรกของการทดลอง ในระยะ 4 วันแรกของการทดลองพบว่าทีซีอีความเข้มข้น 100 ส่วนในล้านส่วน ลดลง 60% และ 70% หลังจากบำบัดด้วยวิธีBiostimulation และ Bioaugmentation ตามลำดับ