สาหร่ายช่อพริกไทยซึ่งเป็นสาหร่ายที่เจริญเติบโตตามธรรมชาติมีประสิทธิภาพในการดูดซับโลหะหนักบางชนิด ได้แก่ ทองแดง, แคดเมี่ยม, ตะกั่ว, และสังกะสสี การทดลองในเบื้องต้นแสดงให้เห็นว่าโลหะหนักต่าง ๆ เหล่านี้ที่ความเข้มข้นไม่เกิน 100 มก./ล.สามารถละลายได้ในช่วงของค่าความเป็นกรดด่างที่ใช้ในการดูดซับระหว่าง 5(+,ฑ)0.2สำหรับการหาปริมาณองค์ประกอบอนินทรีย์ในสาหร่ายโดยใช้เครื่องย่อยสลายด้วยไมโครเวฟพบว่า ธาตุที่เป็นองค์ประกอบหลักของสาหร่าย ได้แก่ อลูมิเนี่ยม, เหล็ก, โพแทสเซี่ยม,ลิเที่ยม, แมงกานีส, แคลเซี่ยม, และ แมกนีเซี่ยม สำหรับโลหะหนักที่ศึกษาในงานวิจัยนี้(ทองแดง, แคดเมี่ยม, ตะกั่ว, และสังกะสี) พบว่ามีปริมาณน้อยมากในสาหร่าย ช่อพริกไทยผลการศึกษาการดูดซับพบว่าที่สภาวะสมดุลของการดูดซับสำหรับช่วงความเข้มข้นที่ใช้ศึกษาเป็นไปตามแบบจำลองไอโซเทอมของแลงเมียร์และของฟรุนดิชการวิเคราะห์ด้วยเทคนิคFT-IR พบว่าหมู่ฟังก์ชั่นที่เป็นไปได้ในการทำหน้าที่ดูดซับโลหะหนักที่ศึกษาในงานวิจัยนี้ได้แก่ O-H Bending, N-H Bending, N-H stretching, C-N stretching' C-O, S=Ostretching, และ S-O stretching ผลการดูดซับสารละลายโลหะหนักผสมกันสองชนิดพบว่ามีการแข่งขันในการดูดซับระหว่างโลหะหนัก โดยที่ความสามารถในการดูดซับของโลหะหนักผสมสองชนิด จะมีค่าประมาณ 10 - 50% ของโลหะหนักเพียงชนิดเดียวในสารละลาย ผลการศึกษาสารละลายโลหะหนักผสมสามชนิดและสี่ชนิด พบว่าผลรวมของค่าความสามารถในการดูดซับของแต่ละโลหะหนักในกรณีสารละลายโลหะหนักผสมมักจะมีค่ามากกว่าความสามารถในการดูดซับกรณีสารละลายโลหะหนักชนิดเดียวแต่มีข้อยกเว้นสำหรับตะกั่ว ทำให้สามารถวิเคราะห์ได้ว่าโลหะหนักแต่ละชนิดมีตำแหน่งดูดซับที่แตกต่างกันบนสาหร่าย และตะกั่วมีปริมาณตำแหน่งดูดซับมากที่สุด ซึ่งลำดับความเข้ากันได้ระหว่างโลหะหนักกับสาหร่ายที่สรุปได้จากงานวิจัยนี้คือ ตะกั่ว > ทองแดง > แคดเมี่ยม > สังกะสี ที่ช่วงความเข้มข้นต่ำ และตะกั่ว > ทองแดง > สังกะสี > แคดเมี่ยม ที่ช่วงความเข้มข้นสูง