โรคภูมิคุ้มกันบกพร่อง หรือโรคเอดส์ ซึ่งเกิดจากการติดเชื้อ humanimmunodeficiency virus type 1 (HIV-1) เป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญซึ่งกำลังแพร่กระจายไปทั่วโลก ตัวไวรัสสามารถเข้าสู่เซลล์เม็ดเลือดขาวชนิดซีดี 4 (CD4 + T cells)ซึ่งเป็นเซลล์สำคัญของระบบภูมิคุ้มกันของมนุษย์ และทำลายเซลล์ดังกล่าว ทำให้ภูมิคุ้มกันของผู้ติดเชื้อลดลงเรื่อย ๆ และทำให้เกิดโรคภูมิคุ้มกันบกพร่องขึ้นในที่สุดในปัจจุบัน ถึงแม้จะมีการค้นพบยาต้านไวรัสเอดส์ ซึ่งสามารถยับยั้งไวรัสที่ช่วงต่าง ๆในวงจรชีวิตของตัวไวรัสได้แต่ยาดังกล่าวก็ยังมีราคาแพง ซึ่งผู้ติดเชื้อส่วนใหญ่ทั่วโลกโดยเฉพาะผู้ติดเชื้อในประเทศกำลังพัฒนาไม่สามารถเข้าถึงยาดังกล่าวได้ วัคซีนเป็นหนึ่งในหลายวิธีที่สามารถป้องกันการติดเชื้อได้ดีที่สุด ได้มีความพยายามจากนักวิทยาศาสตร์ทั่วโลกในการคิดค้นวัคซีนเอดส์แต่จนถึงขณะนี้ก็ยังไม่มีอะไรที่ได้ผลดีชัดเจน เพื่อเป็นการศึกษาถึงวัคซีนเอดส์ที่หวังว่าจะใช้ได้กับประชากรทั่วโลกคณะผู้วิจัยได้สร้างดี-เอน-เอวัคซีนที่จำเพาะต่อเปลือกนอกของไวรัสที่มีขนาด297 คู่เบสที่ครอบคลุมส่วน V3 และบริเวณใกล้เคียงซึ่งมีลำดับเบสใกล้เคียงกับดี-เอน-เอของคนและเป็นตัวแทนของไวรัส 8 สายพันธุ์สำคัญของโลกโดยใช้ปฏิกิริยาลูกโซ่ และสร้างดี-เอน-เอวัคซีนที่จำเพาะต่อเปลือกนอกของตัวไวรัสที่มีขนาด 297 คู่เบสในบริเวณเดียวกันแต่มีลำดับเบสเป็นของตัวไวรัสเอง และดี-เอน-เอวัคซีนที่จำเพาะต่อเปลือกนอกทั้งชิ้นของตัวไวรัสที่มีขนาด 2.5 กิโลเบส โดยที่วัคซีนสองอย่างหลังได้มาจากการเพิ่มขยายจำนวนโดยใช้ดี-เอน-เอ ของตัวไวรัสที่แยกได้จากเซลล์เม็ดเลือดขาวของผู้ติดเชื้อไวรัสเอดส์สายพันธุ์ A/E ที่พบมากในประเทศไทยเป็นต้นแบบ การศึกษาพบว่าวัคซีนที่จำเพาะต่อเปลือกนอกของตัวไวรัสที่มีขนาด 297 คู่เบสซึ่งมีลำดับเบสใกล้เคียงกับดี-เอน-เอ ของคนและวัคซีนที่จำเพาะต่อเปลือกนอกทั้งชิ้นของตัวไวรัสที่มีขนาด 2.5 กิโลเบสสามารถนำไปสู่การสร้างโปรตีนที่มีขนาด 13 กิโลดาลตันและ 160, 120 และ 38 กิโลดาลตัสตามลำดับได้ในหลอดทดลองโดยวิธี transfectionในขณะที่วัคซีตขนาด 297 คู่เบสที่มีลำดับเบสเป็นของตัวไวรัสเองไม่สามารถสร้างโปรตีนได้ เมื่อนำวัคซีนทั้ง 3 ชนิดมาฉีดในหนูทดลอง ก็พบว่าวัคซีนทั้ง 3 ชนิดสามารถกระตุ้นให้เกิดการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันแบบ DTH ได้โดยวัดขนาดความบวมของอุ้งเท้าหนูหลังทดสอบด้วยแอนติเจนที่เป็นส่วนของ V3 นอกจากนี้ ยังสามารถตรวจพบว่าวัคซีนทั้ง 3 ชนิดมี immunogenicity จัดเจนโดยวิธี ELISPOT และโดยวิธี ICCSในกลุ่มที่ฉีดด้วยวัคซีนเปลือกนอกทั้งชิ้น และกระตุ้นด้วย rgp120 แต่ผลที่ได้ค่อนข้างต่ำแต่ไม่สามารถตรวจพบแอนติบอดีย์ที่จำเพาะต่อเปลือกนอกของตัวไวรัส และไม่สามารถตรวจพบการตอบสนองต่อโปรตีนเปลือกนอกของตัวไวรัส โดยวิธี lymphoproliferationassay นอกจากนี้การทดสอบปฏิกิริยาข้ามกลุ่มของวัคซีนที่มีลำดับเบสใกล้เคียงกับดี-เอน-เอ ของคนโดยการฉีดกระตุ้นซ้ำด้วย recombinant vaccinia gp160 ของสายพันธุ์อีปรากฏว่าได้ผลเป็นลบ ซึ่งอาจเนื่องมาจาก ดี-เอน-เอ ที่ใช้มี immunogenicity ต่ำหรือเทคนิคที่ใช้ในการทดสอบไม่ไวพอ กล่าวโดยสรุปคือ คณะผู้วิจัยสามารถพัฒนา ดี-เอน-เอวัคซีนที่จำเพาะต่อเปลือกนอกของไวรัสเอช-ไอ-วี ขึ้นมาทดสอบได้รวมทั้งวัคซีนที่มีลำดับเบสใกล้เคียงกับคน ซึ่งแสดงออกได้ดีกว่าวัคซีนที่มีลำดับเบสของไวรัสเอง พบว่าวัคซีนทั้ง 3 ชนิดสามารถกระตุ้นภูมิต้านทานในหนูทดลองได้ในระดับหนึ่ง แต่คงต้องพัฒนาให้ดียิ่งขึ้นเพื่อจะได้นำไปทดสอบต่อไปทั้งในสัตว์ทดลองและในคน